Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE KHAIBERPAS KASCHMIR.

voor de Bengaleezen, die tot eene hoogere kaste behoorden en er derhalve bezwaar tegen hadden, op gelijken voet als de anderen behandeld te worden. Het prestige der Engelschen had intusschen geleden door den noodlottigen Afghaanschen veldtocht van 1842 en door overdreven geruchten nopens hunne verliezen in den Krimoorlog. Ten gevolge van het wegzenden van eenige Engelsche regimenten naar de Krim en naar Perzië, had men voor de bezetting der nieuw veroverde streken het contingent inlandsche troepen verhoogd en waren er in 1857 slechts 40.000 man Britsche troepen in Indië, tegen 240.000 sepoys. Nu verzekerde eene onder het volk verbreide profetie, dat er aan de heerschappij der Compagnie 100 jaar na den slag bij Plassey — dus in 1857 —, een einde zoude komen, en deze verwachting had, in verband met het vertrek der Europeesche troepen, reeds eene algemeene opgewondenheid veroorzaakt, toen het bekende voorval met de militaire geweerpatronen de bom deed barsten. Men had den misslag begaan om bij het maken van een nieuw model patronen rundervet te bezigen. De sepoys, voor wie de koe een heilig dier is, weigerden onder den invloed der onderworpen vorsten, die slechts eene aanleiding zochten om zich op de gehate Engelschen te wreken, de patronen te gebruiken, en zeiden de gehoorzaamheid op. In Eebruari sloeg het inlandsche infanterie-regiment te Barrackpur bij Calcutta aan het muiten en tegen half Mei had zich de opstand over het grootste gedeelte van Voor-Indië uitgebreid. Met opzet hadden de opstandelingen het heete seizoen voor hunne beweging gekozen, wel wetende hoe afmattend militaire operatiën in dat jaargetijde voor Europeanen zijn. Indien de Sikhs en sommige andere troepen niet getrouw waren gebleven, had Engeland de verovering van Indië opnieuw kunnen beginnen. Aanvankelijk boden de Britten weinig weerstand, hetgeen te wijten was aan hunne numerieke minderheid, en aan de moeielijkheid die

Sluiten