Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeten wij het toejuichen, dat er hier en daar gelegenheid gegeven is voor de schoolkinderen tot baden. Soms geschiedt het in volksbadhuizen, wat bezwaren meebrengt, omdat het volksbadhuis niet altijd dicht bij de school gelegen is en het tijdverlies om van school naar het badhuis en terug te gaan soms aanzienlijk wordt. Maar ook al zou men uit hygiënisch oogpunt een dergelijk tijdverlies niet betreuren, aan het schoolbad worden andere eischen gesteld dan aan een volksbadhuis. In een volksbadhuis beschikt iedere bezoeker over een apart kamertje, bij schoolbaden is het gewenscht, dat de onderwijzer de baden met één blik kan overzien, terwijl het met het oog op den vereischten spoed van belang is, dat de kinderen zich tegelijk kunnen ontkleeden. Een gemeenschappelijke kleedkamer is dus een vereischte. Intusschen heeft men toch in verschillende plaatsen getracht het volksbadhuis dienstbaar te maken voor het schoolbad voor kinderen. Dit was o. a. het geval te Dordrecht en te Arnhem, waar door een jaarlijksche subsidie van het gemeentebestuur de vereeniging, die de volksbadhuizen exploiteert, kosteloos een aantal baden voor de scholen van on- en minvermogenden beschikbaar moest stellen. Te Haarlem heeft men besloten tot hetzelfde stelsel, evenals te

Utrecht en te Rotterdam.

Te Dordrecht gaf de gemeente in 1907 aan de stichting „Het Volksbadhuis" een terrein van 190 M2. in erfpacht voor een jaarlijkschen canon van ƒ 1.— en ging met haar een overeenkomst aan, waarbij zij zich verbond voor 4'/2 cent per bad baden te verstrekken aan schoolkinderen, wier ouders on- of minvermogend zijn. In 1907 werden ruim 24500 schoolbaden verstrekt.

Te Arnhem bedraagt de subsidie, die de gemeente aan het Volksbad geeft jaarlijks ƒ1800—, waarvoor 30000 baden voor schoolkinderen moeten worden verstrekt. Ieder bad is daar dus op 6 cent berekend. In 1907 werden 34706 baden door kinderen genomen.

Het gemeentebestuur van Haarlem geeft aan de daar gevestigde afd. van de N. H. Vereeniging „Het Witte Kruis" een subsidie ten behoeve van het tweede door die Vereeniging geëxploiteerde Volksdouchebadhuis. Voor 1909 werd toegestaan een subsidie tot een bedrag, hetwelk zal blijken noodig te zijn om de inkomsten van dat badhuis in overeenstemming te brengen met de uitgaven, doch in geen geval meer dan ƒ1000.—. In dit douchebadhuis worden baden verstrekt aan leerlingen van

Sluiten