Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jk

Waar mon overigens bij de herleiding van een krachtenstelsel het bovengenoemde punt O zal kiezen, hangt van de omstandigheden af. Wordt een punt van het lichaam vastgehouden, dan brengt men de krachten liefst daarheen over; bij een geheel vrij lichaam daarentegen naar het zwaartepunt.

§ 168. Bepaling van (lp inwendige krachten in een vast lichaam. Is een lichaam in rust, dan moeten de krachten die op een willekeurig deel ervan werken, evenwicht met elkaar maken. Uit deze overweging kan men iets afleiden omtrent de krachten die zulk een deel van de aangrenzende deelen ondervindt.

a. Zij AH een verticale kolom (Fig. 123), staande opeen horizontaal vlak en belast met een gewicht P. In gedachten

verdeelen wij deze zuil door een horizontaal vlak V in twee deelen. Voor het evenwicht van het bovenste gedeelte is noodig dat er een kracht naar boven op werkt, gelijk aan het gewicht P, vermeerderd met dat van A V zelf. Die kracht kan alleen worden uitgeoefend door het onderste gedeelte van de zuil. Houdt men verder in het oog dat aan elke werking

een gelijke en tegengestelde terugwerking beantwoordt, dan komt men tot de slotsom dat de deelen van de kolom, die aan weerszijden van V liggen, tegen elkaar drukken in een richting loodrecht op dit vlak.

b. Op dezelfde wijze ziet men in dat in een staaf die met het boveneinde is opgehangen en aan het benedeneinde liet gewicht P draagt, de deelen aan weerszijden van een horizontale doorsnede krachten loodrecht op die doorsnede op elkaar uitoefenen, die tegengesteld gericht zijn als in het geval a. Zulke krachten noemt men normale spanningen.

In het algemeen wordt het woord spanning gebezigd om de krachten aan te duiden, die de deelen van eeii lichaam aan weerszijden van een of ander vlak op elkaar uitoefenen.

De spanning van een koord, die wij reeds vroeger leerden kennen, is niet alleen de kracht waarmee het koord werkt op de lichamen waaraan het bevestigd is, maar ook

Sluiten