Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oisL

vlak mot het glas teweeg brengt. Trouwens, al bestond do zwaartekracht niet, dan zou de aanraking toch over zekere uitgestrektheid blijven bestaan, en het kwik zich niet geheel van het glas terugtrekken. De redeneering waardoor men dit uit de formule (9) kan afleiden, moeten wij hier laten rusten en wij vermelden alleen nog dat in alle gevallen waarin een vast lichaam en een vloeistof elkaar aanraken, en waarin niet een volledige uitspreiding plaats heeft, het evenwicht hierdoor gekenmerkt wordt, «lat de vrije oppervlakken elkaar volgens een bepaalden , van den aard der lichamen afhankeljjkeo hoek (ramlhoefc) ontmoeten.

Wil men de evenwichtsstanden in die gevallen onderzoeken, waarin ook de zwaartekracht een merkbaren invloed heeft, dan moet men bedenken dat, behalve de van de grootte der oppervlakken afhankelijke deelen, ook nog de poteritieele energie tegenover de zwaartekracht tot do totale vrije energie — die een minimum moet worden — behoort.

§ 286. Opstijging en neerdrukking in capillaire buizen. Wanneer een enge glazen huis (haarhuis of capillaire huis) in vertiralen stand met liet benedeneinde in water wordt geplaatst, stijgt i/it tof zekere hoogte daarin op, zooals het in Fig. 230 is voorgesteld, waar & en a h de vloeistofspiegels zijn. Wij zullen aannemen dat het water den binnenwand goed bevochtigt, zoodat deze met een dun laagje vloeistof bedekt is, dat zich ver boven het

oppervlak ah uitstrekt. Dit laatste, de zoogenaamde meniscus, gaat geleidelijk in bet vrije oppervlak van het laagje over; het is nl. gebogen met de holle zijde naar boven en staat aan den rand verticaal. Bij zeer enge buizen heeft bet de gedaante van een halven bol.

De vloeistof zal nu zoover in de buis reiken, dat de totale vrije energie een minimum is, en daarbij verdient het opmerking dat, als reeds vooraf

de geheele binnenwand is bevochtigd,

aan bet aanrakingsoppervlak van het water

Fig. 2H0.

* en den buiswain

Sluiten