Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

c. In sommige galvanometers wenscht men de kracht waarmede een magneetnaald in een bepaalden stand wordt vastgehouden, klein te maken, opdat een zwakke electrische stroom een merkbare afwijking aan de naald zal geven. Men kan dit doel bereiken door een vasten magneet (compenseerencle magneet) aan te brengen, die op de polen der naald krachten uitoefent, die de van de aarde afkomstige geheel of grootendeels opheffen. Daarbij heeft men ook de richting waarin de naald zich plaatst in zijne macht. Is nl. de aardmagneetkracht o q Fig. 178. (Fig. 178) gegeven, dan kan men een resultante

o r van willekeurige richting krijgen, door o q met een geschikt gekozen kracht op samen te stellen. Natuurlijk moet, als or klein zal zijn, op bijna in het verlengde van oq vallen. Ligt derhalve het draaipunt van de magneetnaald verticaal boven of beneden het midden van den horizontaal geplaatsten compenseerenden magneet, dan moet deze laatste, welke richting men ook aan de naald wil geven, op weinig na in den magnetischen meridiaan geplaatst worden.

§ 196. Astatisch naaldenstelsel. Een ander middel om den invloed van het aardmagnetisme te

verminderen bestaat in het gebruik van twee horizontale evenwijdige, door een verticaal staafje q r vast met elkaar

verbonden magneetnaalden h Z en JN z (Fig. 179), die met tegengestelde polen boven elkaar zijn geplaatst. Het stelsel hangt aan een draad p q, zoodat het in horizontale richting kan draaien. Waren de naalden volkomen evenwijdig aan elkaar en even sterk, dan zou de aarde in het geheel geen richtende kracht op het stelsel uitoefenen (van daar de naam) en zou dit alleen door

de veerkracht van den draad p q een evenwichtsstand aannemen. Zijn de naalden evenwijdig, maar ongelijk, dan plaatsen zij zich nog in den magnetischen

Fig. 17!

Sluiten