is toegevoegd aan uw favorieten.

Klinische voordrachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toestanden, die één verschijnsel gemeen hebben, daarom met denzelfden naam aan te duiden. Op de wijze van Hauser en Thiemich voortgaande zouden wij er bijna toe komen alle ziekten, waarbij koorts optreedt, als één en dezelfde ziekte te beschouwen!

Er zijn nog een paar verschijnselen, die in vele gevallen van tetanie kunnen worden waargenomen, waarvan ik nog niet gesproken heb. Eén daarvan is bekend als verschijnsel van Hoffmann, en is ook alweder genaamd naar den onderzoeker, die het ontdekte. Het bestaat hierin, dat de sensibele zenuwen bij tetanie, evenals de motorische, een verhoogde mechanische en electrische prikkelbaarheid vertoonen. Ik kon U echter bij het kind, dat ik U voorstelde, die afwijking niet demonstreeren, daar wij de hulp van den patiënt daarbij niet kunnen missen; deze moet in staat en willens zijn om te zeggen, wanneer en waar hij pijn of eenige andere sensibele gewaarwording heeft. De patienten nu, waarbij verhooging der mechanische prikkelbaarheid der sensibele zenuwen bestaat, ondervinden, wanneer men met een percussiehamer klopt, op die plaatsen van de huid waar zuiver sensibele of gemengde zenuwen dicht aan de oppervlakte liggen, eigenaardige paraesthesieën in het uitbreidingsgebied dier zenuwen. In sommige gevallen gelukt het zelfs door slechts de huid te spannen of even met den vinger er op te drukken die paraesthesieën op te wekken. Somtijds kunnen zij met belangrijke pijn gepaard gaan en nog eenige oogenblikken, nadat de prikkel heeft ingewerkt, voortduren. De patienten duiden ze in den regel aan als een gevoel van „beestjes, die over de huid kruipen", als prikkelingen, als tintelingen, of als een gevoel van warmte.

Schlesinger onderzocht ruim 150 menschen op de al of niet aanwezigheid van het bedoelde verschijnsel ten einde te zien of het als karakteristiek voor tetanie mocht gelden. Als „proefzenuwen" gebruikte hij den trigeminus en den ulnaris.