Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een aan oorspronkelijkheid herinnerende eenvoud is er ook in den loop van het verhaal, in de intrigue van den roman, in de richting van de reisroute. De gebeurtenissen ontwikkelen zich geleidelijk uit elkaar. De uittocht van den eenzaam achtergebleven Clemens, de kennismaking met Barnabas en Petrus, de vereeniging met de doeltreffend opgevoede broeders, de reis van het christelijk gezelschap van Caesarea noordwaarts, in geregelde volgorde al de kustplaatsen langs, de overvaart naar Arados, de verblijfplaats van de moeder, de afzondering van Petrus en de uitzending van Nicetas en Aquilas naar Laodicea als middelen om de herkenningen, en met behoorlijke tusschenruimten, te doen plaats hebben, het toetreden van den vader ter voltooiïng van het geheel, het hoort alles bij elkander en is zoo eenvoudig mogelijk opgezet. Men heeft er op gewezen, dat de vader zich beklaagt over zijn betoovering, daags nadat hij aan zijn gezin teruggegeven was, Hom. XX 15, ofschoon hij reeds vijf dagen met de zijnen in verkeer was geweest, Hom. XV 8—XX 15,1) en er een bewijs van de grootere oorspronkelijkheid der voorstelling van Recognitiones in gezien. Maar moet dat jiqc>s fiiav f/fitgav tmyvionihiq juist letterlijk worden opgevat V Kan het niet de uitdrukking zijn voor een zeer kort tijdsverloop? Ook heeft men, en met dezelfde toepassing, opgemerkt dat de verbazing der gebroeders Aquilas en Xicetas in Hom. XIII 3 niet voldoende gemotiveerd is door het kort resumé deigebeurtenissen, dat Petrus hun geeft, vergeleken inet het uitvoerig verhaal Ree. VII 27, dat eindigt met het noemen van hun eigen namen. 2) Verkorting eenerzijds of uitbreiding andererzijds, is hier weer de vraag. Maar ook nu kan verhoogde plasticiteit wel het kenmerk zijn van den jongeren bewerker, en dat èy.jihtyévies in het voorafgaande zijn verklaring vindt, kan in elk geval niet worden ontkend. Men leze onbevangen het geheele verhaal, dat zich heenvlecht door de Homilieën, of liever omgekeerd, waar de Homilieën doorheen gevlochten zijn, ten einde, en men zal een tamelijk bevredigenden indruk ontvangen. Vooral de reisroute stelle men zich voor den geest en men krijgt het vermoeden van een oorspronkelijke conceptie. Van Caesarea tot Antiochië zou de titel kunnen zijn van deze novelle. Als het om negiodoi van Petrus te doen ware geweest in verband met kerkelijke politiek, de auteur zou den kring deiomzwervingen wel grooter gemaakt hebben. Nu volgt de leeraar slechts een rechte lijn, beeld van het snoer, waaraan de dogmatische kralen worden geregen. En daarbij een vaste methode. Hoe minder aanzienlijke plaatsen, hoe korter redevoeringen. Op de grootere plaatsen wordt voor meer invloedrijke werkzaamheid beslag gelegd. Het is een voortdurende jacht van het Petrinisme op het Simonianisme. Het eerste, vertegenwoordigd door Petrus en zijn getrouwen,

l) Otorge Salmon, Diet. of christ. biogr. I 57'J. 2) |>. ">72.

Sluiten