Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo zinkt uw grootheid, wufte vorsten, Als God door donders spreekt!

Als Hy, gewapend met Zyn' bliksem, Zyn forsche orkanen ment!

Dan werpen de verschrikte golven Haar lillend schuim omhoog!

Dan werpen zy de zwaarste kielen , Als lillend schuim, omhoog! —

Daar lacht door de uitgewoede wolken Het lieve zonlicht weêr!

Zoo lacht een held, na 't bloedig strj den, Met tranen in 't gezigt!

Nu dartelt weêr een lieflyk windje Door 't afgematte bosch

En kust de frissche regendroppen Van 't schomm'lend loover af!

Nu beuren weêr de schoone bloemen Heur lagchend hoofd omhoog!

Nu zingen weêr de lieve vogels In 't bosch een dankbaar lied!

Nu vaart de Godheid op de geuren Van 't frissche lentekruid!

Nu durft al 't schepsel Haar genaken! De gaosche schepping juicht.

C. AAN HET VADERLAND.

Uit: Vaderlandsche Gezangen van Zelandus.

Vaderland, myn aardsche hemel!

u zy myn gezang gewyd!

Trom der vryheid, wieg der helden,

groot geworden in den stryd;

Vaderland, dit waart gy immer

eints de dwang uw' grond ontvloodt!

Ja! myn Vaderland, gy bleeft het —

zelfs in 't barren van den nood!

5 Brit on Gal mogt zich voreenon —

vallen op uw helden aan:

Gy hadt Ruiters, gy hadt Trompen,

bliksems van den oceaan!

Sluiten