Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

samenstel van ijzer, kurk, glas te beschadigen. Kraste er evenwel iets aan de schaar of aan het ijzerdraad dan week-ie achteruit en z'n oogen knipperden mét beheersching. En omdat het gruwelijk warm was, mogelijk ook om de inspanning van het forcee ren, zweette z'n kamerflets gelaat mot het rullig zwart snorretje, glansden er melkige perreltjes op z'n voorhoofd in het tam-gele licht der lamp.

Er was stilte en geknipper.

Toen zeide Sam en z n oogleden trilden als zeuuwachtige vlindervleugels:

» • • • • Goed da'k 'r geen dagwerk an heb" ...

„ .... Nou nee," zei oom Jozef het wakkelend lorgnet recht duwend.

„Hou in güsnaam je mond!", riep tante Rebecca angstig.

't AV as geon gekkigheid. As 't sprong kon je ongelukken beleven.

„Ach wasls!", schreeuwde Oom Bennie, even z'n tweede oog openkleppend, nou Sam niet stak: „hoogstens geeft 't 'n pang". ..

»'n Pang?", lijsde Serre d'r poney haar weg-zwiepend — warrem as ze was van de lach — „'t geeft meer as 'n pang! As-die losschiet kan d'r 'n slag van belang van komme!" ... '

„Hou je hoof wèg:" waarschuwde tante Door: „Sam hou je hoof weg! Zoo'n kurrek het 'n krach!"...

„Aach!" riep Oom Bennie geërgerd: „niks as 'n pang! Je mot 't mijn leere! 'n Kögelflesschie — anders niks niemendal!"...

„Hij met z'n pang," redeneerde tante Rebecca: „asof'n pang van 'n kurrek" . ..

„Stil dan!" riep tante Door, weer schuw uitwijkend. Sam's schaar kriewelde langs de ijzerdraadjes.

En alle oogleden knipperden als straks, knipperden benauwd, knipperden schichtig.

Bij de lamp buikto rustig de flesch — de floscli Champagne.

Oom Jozef had 'r gewonnen. D'r was 'n liefdadigheidsbazaar geweest met veel naaiwerkjes, antimacassars, shawls, flesschies odeur, doosics zeep, portemonnaies, prachtbanden ('n pracht van 'n gouwe en roodpluche band!), kissies sigaren, kooschore koek, bons voor photographieën, bons voor n héél heerekostuum , kinderwagens, poppen , horloges (nikkel en zilver), èn 'n kolossale étalage wijn van 'n liefdadige! wjjnhandelaar, die restantjes overhad Oom Jozef, die — je kon 't wel an z'n gouden ringen, gouden lorgnet zien — z'n heele leven bemazzelt was bij wat-ie anraakte, had voor z'n lot van vjjf-en-twintig centen 'n kostelijke flesch Champagne getrokken, 'n Half jaar had de flesch in de kast gelegen, op de onderste plank bij de trommel met boterkoek en de gemberbolussen, en nou dat tante Rebecca, z'n vrouw, jarig was èn ze gezamenlijk een zotte bui beleefden (in gewone voorjaars-omstandigheden doe je 't nóg niet); zouen ze de flesch knappen.

De waterglazen stonden gereed — wolke rechtschaffen huishoucn heeft

Sluiten