Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

< ALOM EL.

cuanha infundeeren met 150 gram water en laat het daarna 12 uur staan; dan coleert men en geeft den patiënt deze infuso-maceratie in den loop van één dag te drinken. De gebruikte ipecacuanlia wordt niet weggeworpen, maar nogmaals geïnfundeerd en gemacereerd; dit tweede aftreksel wordt den tweeden dag gegeven. Hetzelfde geschiedt nog eens weer voor den derden dag.

Wanneer de ipecacuanlia goed werkt, ziet men na een paar dagen faeculente, gele ontlastingen optreden.

Voor chronische gevallen schijnt ipecacuanha minder geschikt. Wij geven het hier weinig, omdat de werking nog al onaangenaam is en omdat men met andere middelen hetzelfde kan bereiken. Het helpt nl. alleen in gevallen van katarrhale dysenterie en laat bij gangraeneuse vormen vrij wel geregeld in den steek. Men heeft, om de werking minder onaangenaam te maken, liet braakverwekkende alcaloid emetine er uit verwijderd, maar daarvan minder goede resultaten gezien. Ook geeft men de ipecacuanha wel in pillen, die omgeven zijn met een laag salol, welk middel pas in den darm oplost, zoodat de ipecacuanha niet op de maag kan werken. Ik heb zelf in een aantal gevallen deze ipecacuanhakuur toegepast en moet zeggen, dat ik er weinig meer goeds van zag, dan van andere medicamenten. Mogelijk is het, dat dit komt, omdat wij hier met amoebendysenterie te doen hebben, terwijl ipecacuanha meer op haar plaats is bij bacillaire dysenterie, maar weten doe ik dit niet.

Een tweede middel, dat vooral bij duitsche tropenpathologen een grooten naam heeft, is calomel. Kartulis, de groote dysenteriekenner in Egypte, geeft het in de volgende formule: Calomel. 0.5 naphtalin. 1.0. ol. bergamott. gtt. III. m.f.p. 10, d. obl. s. alle uur een poeder.

Hier krijgt dus de patiënt alle uur 50 milligram calomel.

Sluiten