Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en nog wat vinden. Er zijn gevallen gepubliceerd met streptococcen, staphylococcen, coli, pneumococcen, pyocyaneus, enz., maar dit zijn toch alle uitzonderingen, want in verreweg de meeste leverabscessen worden in 't geheel geen bacteriën aangetroffen. Het is bijna constant, dat wanneer men dergelijken etter uitzaait op agar of in bouillon, de voedingsbodems steriel blijven.

Men heeft het verband tusschen leverabsces en dysenterieamoebe reeds zeer lang vermoed op grond van de klinische waarneming, dat leverabscessen verreweg het meest voorkwamen bij personen, die vroeger dysenterie hadden gehad of die nog dysenterie hadden. Men heeft hieruit evenwel geen zekere conclusie kunnen trekken, omdat niet zoo heel zelden gevallen worden gezien, die geen verschijnselen van dysenterie vertoonen, en die ook pertinent ontkenden die ooit te hebben gehad. Nu is dat zeer goed mogelijk, want het kan gebeuren, dat een infectie van den dikken darm met dysenterie-amoeben verloopt, zonder dat de patiënt zelf er veel van merkt. Er bestaan zonder kwestie gevallen, waarbij klinisch van de heele amoeben-dysenterie niets anders blijkt, dan dat de patiënten enkele dagen frequente, slijniige ontlasting hebben zonder persingen, en wanneer nu zulk een lijder zich zelf niet zorgvuldig observeert, dan kan het zeer goed gebeuren, dat de geheele dysenterie onopgemerkt voorbijgaat. Het is zelfs niet ondenkbaar, dat een darm met dysenterie-amoeben geinfecteerd raakt en dat deze infectie eigenlijk in het geheel geen klinische verschijnselen ten gevolge heeft, terwijl toch de amoeben naar de lever worden gevoerd en daar een absces veroorzaken. Zoo kan het ook gebeuren, dat iemand pas klinisch dysenterie gaat vertoonen, als hij reeds een leverabsces heeft. De darminfectie kan geruimen tijd latent blijven en de eigenlijke dysenterie eerst uitbreken, nadat zich reeds een leverabsces heeft gevormd. Een tweede reden, waarom het verband tusschen dysenterie en leverabsces niet altijd duidelijk uit-

Sluiten