Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de houding der Italiaansche regeering in 1884, toen zij de eenige was,

die zich voor Engeiand's plannen tot regeling der Egyptische aangelegenheden welwillend toonde. Zij ontving ook terstond een blijk van erkentelijkheid in een vernieuwde uitnoodiging tot samenwerking, zij het dan ook een indirecte; de Engelsche regeering toch gaf te Rome te verstaan, dat zij met gunstig oog het bezetten van eenige plaatsen aan de kust der Roode zee door Italië zou aanzien.

Inderdaad zou haar dat uitmuntend te stade komen, want bij de De Franschen zorgen, die de derwishen haar berokkenden, voegde zich bekommering te °bocken wantrouwen over Fransche bedrijvigheid in dat gebied. Zij had er trouwens zelfs aanleiding toe gegeven, door, met een beroep op hare onzijdigheid, de havens van Aden en Hongkong voor de oorlogsschepen van Frankrijk te sluiten, toen dit rijk wegens Tonking met China in conflict gekomen was. Als van zelf werd toen de aandacht der Fransche regeering gevestigd op Obock, aan de golf van Tadsjoera, dat reeds in 1862 door Napoleon III in bezit genomen maar nog steeds verwaarloosd was. Zij besloot hier een station voor kolen en levensmiddelen te vestigen en verkreeg door overeenkomsten met inlandsche hoofden in 1884 en 1885 den afstand van een niet onaanzienlijk gebied, dat naar he& Westen grensde aan Schoa, het rijk van koning Menelik. De Engelsche regeering zag dit met leede oogen: zoo mogelijk wenschte zij verdere uitbreiding dier Fransche vestiging te voorkomen, en terwijl zij zelf aan de oostzijde de havens Seila, Bulhar en Berbera, aan de golf van Aden, bezette, noodigde zij den Italiaanschen vriend uit, zich in de kuststreek ten noorden van Obock vast te zetten.

Reeds bezat Italië een klein gebied aan de Assab-baai, in 1870 door Vestiging der een Italiaansche firma van de inlandsche hoofdelingen gekocht, en in d^n

1881 aan den staat overgedaan. Zou Italië aan Engeiand's lokstem Assab-baai. gehoor geven? Het schijnt dat de Italiaansche premier, Depretis, er <Abessyi™r niet warm voor was, doch toegaf aan den drang van anderen, die in de Roode zee eene vergoeding hoopten te winnen voor de teleurstelling,

in de Middellandsche zee ondervonden. Nog in 1884, terzelfder tijd dat Frankrijk door verdragen zijn machtssfeer om Obock uitbreidde,

verwierf Italië het protectoraat over het sultanaat Raheita, ten zuiden der Assab-baai, waardoor het verdere uitbreiding der Fransche bezittingen naar het Noorden afsloot; doch dan volgde, in Februari 1885, de voornaamste stap en nam het de kust ten noorden der Assab-baai in bezit over een groote uitgestrektheid, tot kaap Kasar, en bezette de havens

Sluiten