Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Australië het ministerie-Gladstone geen twijfel lieten, dat daar een sterke strooming was ten gunste van Queensland's maatregel, verwierp het dien nadrukkelijk in Juli 1883, en hiervoor had men zich in Australië voor het oogenblik te buigen. Maar men was toch volstrekt niet. van zins voor goed zich bij deze beslissing neer te leggen: bij de teleurstellende houding van het moederland, werd de behoefte om in onderlinge aaneensluiting der kolonies grootere kracht te vinden door velen levendig gevoeld, en op voorstel van Victoria kwamen op het emd van 1883 afgevaardigden van alle kolonies, ook van de Fidjieilanden, bijeen te Hobart, de hoofdstad van Tasmanië. De uitkomst der beraadslagingen was niet bevredigend. Ten aanzien van eene unie der kolonies werd weliswaar het ontwerp van een bondsraad aangenomen en ook door het moederland bekrachtigd, maar behalve dat de wetgevende bevoegdheid van dien bondsraad tot een klein aantal onderwerpen beperkt bleef en hem alle macht ontbrak om de uitvoering zijner besluiten te verzekeren, weigerden Nieuw Zuid-Wales en Nieuw-Zeeland hunne toetreding. Met betrekking tot de annexatie-politiek bleek wel van eensgezindheid: eenstemmig spraken de afgevaardigden zich uit voor de inlijving van Nieuw-Guinea en tegen een verdere uitbreiding van het Fransche gezag, ja, zij waren er niet ver van af eene soort Monroe-leer te verkondigen voor het westelijk gedeelte der Stille Zuidzee; daar het den kolonies evenwel geheel aan de machtsmiddelen ontbrak om aan hunne wenschen kracht bij te zetten, hadden deze verklaringen ook geen praktische uitwerking. En onderwijl tastten de Duitschers toe.

dernemingen. Sinds. Vele jaren reeds hadden Hamburgsche handelshuizen belangen op de eilanden in den Grooten Oceaan, in het bizonder op de Samoaen op de longa-eilanden; Duitsche koloniën waren er echter niet. Dezelfde beweegredenen, die de Duitsche rijksregeering er toe brachten in Afrika op te treden, dreven haar terzelfdertijd ook in de Stille Zuidzee tot ingrijpen; bescherming van den Duitschen handel was ook hier de drijfveer, en de gunstige politieke constellatie lokte natuurlijk evenzeer in deze streken als in Afrika uit om van de gelegenheid gebruik te maken. Het gerucht over Duitsche plannen, dat in 1882 de Australische koloniën had verontrust, was zeer gegrond geweest; de Duitsche handel had het oog geworpen op Nieuw-Guinea, voor zoover het met Nederlandsch bezit was, en op de nabij gelegen eilanden, en slechts wegens het ontijdig bekend worden der ontwerpen was hunne

Sluiten