Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoorden tot de uitgeworpeuen. Zelfs als unionisten, Ieren en arbeiders zich vereenigden, zouden de liberalen een meerderheid hebben van 88 man! Zou het deze mannen werkelijk gelukken voor Groot-Brittannië en het Britsche rijk een periode van weer krachtiger leiding en vruchtbaren hervormingsarbeid te doen beginnen, gevolg van het feit, dat Engeland wel een klassebewuste arbeidersbeweging bezat — voor 't eerst zond een gedeelte daarvan nu ook een aparte „arbeiderspartij" naar het 1 arlement doch die minder „geschoold" was in steil-marxistisclie theorieën? De taak zou zwaar zijn. Ingrijpende sociale wetgeving zou door de radicalen en arbeiders worden opgeëischt, de financiën, danig uitgeput door den voorafgeganen oorlog, zouden moeten worden versterkt,

liet leger, waarvan de achterlijkheid ten duidelijkste was gebleken, hervormd. Indien de rechtsche heeren onder Campbell-Bannermans bondgenooten al mee te krijgen waren voor de eerste rubriek veranderingen,

zou hij zijn radicalen en arbeiders weten te winnen voor de leiding van mannen als Haldane en Grey? Te eerder kon die vraag worden gesteld,

waar de gang der dingen deze mannen, die pacifisten waren en strijders tegen elke autocratie, reeds onmiddellijk stelde voor de wreede consequentie, hun houding te moeten bepalen tegenover het tsaristische Rusland en de Marokkaansche politiek van de Eransche republiek.

Den 31 Maart 1905 immers, nog tijdens het Ministerie Balfour dus, Dreigende zette eensklaps de Duitsche keizer, na een uitstapje naar den Koning vw^wftoeim van Portugal, voet aan wal te Tanger in Marokko. Hij werd er ont-11 te Tanger. vangen door Abd'el Malek, oom van den Marokkaanschen Sultan<Maart 19°5) Abd el Assis en hield er redevoeringen zoowel tot dezen als tot de weinige leden van de Duitsche kolonie. Tot den eerste zeide hij: „Ich besuche den Sultan als unabhiingigen Herrscher und hoffe, dasz unter der Herrschaft S. M. ein f reies Marokko dem friedliclien Wettbewerbe aller Nationen, ohne Monopole und Ausschlieszung, geötfnet werden würde. \Y at was de beteekenis van deze fanfare, die evenals vroeger liet telegram aan Krüger de grootste zenuwachtigheid verwekte overal op de wereld? Delcassé had na zijn verdragen met Engeland en Spanje (Dl. III 513 v.) natuurlijk gemeend wat sneller voort te kunnen gaan met zijn „pénétration pacifique" in het Sjerifijnsclie rijk. Wel is waar bestond er nog een Verdrag van Madrid van 1880, waarbij zijn land, Groot-Brittannië, Duitschland, Spanje, Italië, ook Amerika en Nederland Marokko als onafhankelijken staat hadden erkend en elkaar

Sluiten