Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een sterke eenheid zou dan bereikt wezen tusschen alle niet-Habsburgsche gedeelten van het groote Zuid-Slavenvolk, onder sanctie natuurlijk van den Tsaar! Maar... de dynastieke veete was sterker dan het politiek en persoonlijk belang. Alexander wilde er niet van weten en zelfs verdacht men hem ervan, dat hij zich door zijn vrouw liet inpakken, om een broer van haar, Nikodemus Loenjewitsj tot troonopvolger te zullen benoemen. Met het bekende gevolg: . . . de afschuwelijke moord van Juni 190.3 op hem en Draga door militaire samenzweerders, die daarop Dood van Peter I Karageorge koning maakten. Sedert regeerde de radicale partij. Ale"^®r en De internationale belangrijkheid van die gebeurtenissen viel toen misschien nog niet zoo sterk op, doch achternagezien kan men zeggen,

dat zij hierin bestond, dat de diplomatieke overwinning van Oostenrijk te Mürzsteg er tot een schijntriomf door werd. De onophoudelijke twisten tusschen de Servische partijen en haar regeering, zooals zij onder het geslacht Obrenowitsj niet van de lucht geweest waren, hielden nu op. Het bestuur van de voornamelijk uit intellectueelen en officieren samengestelde „radicale" partij vertoonde spoedig een uitgesproken nationalistische strekking, die doelbewust afging op het bereiken van de nationale eenheid. Onder die omstandigheden kon van een Oostenrijksche voogdij over Servië geen sprake meer zijn. Wat Rusland betrof, zeker, ook dit land behoorde tot de naties, die aauvankelijk alle diplomatieke betrekkingen met de „vorstenmoorders" verbroken hadden. Maar, hetzij de manoeuvre door de Petersburgsche regeering reeds van den beginne af aan als een comedievoorstelling is beschouwd,

of niet, van de nieuwe toestanden in Zuid-Slavië kon, toen zij bestendig bleken, slechts de Russische politiek profiteeren. De oude radicaal Pasjitsj,

nu weer minister, besloot van den zooveel fermer binnenlandschen geest en van de zooveel gunstiger internationale verhoudingen gebruik te maken door vooreerst de ellendige financiëele omstandigheden van zijn land wat te verbeteren — 27 % van de begrooting moest Servië gebruiken voor de betaling van de rente van zijn schuld — en het vervolgens economisch wat onafhankelijker te maken, wanneer straks het handelsverdrag met Oostenrijk-Hongarijë moest worden hernieuwd.

Met dat doel sloot hij in Dec. 1905 een handelsverdrag met Boelgarijë,

waardoor, naar hij hoopte, de Servische producten een afvoerkanaal zouden vinden naar de Zwarte en de Middellandsche Zee. Zoodra Pasjitsj en de men echter op den Ballplatz van deze brutaliteit van den „protégé" »Var^enso°rde lucht kreeg, sloot men zijn grenzen. Dat was de z.g. „Varkens-

Sluiten