Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIEN WIJ VERWACHTEN.

Want nog een zeer weinig tijds, en hij die te komen staat zal komen en niet vertoeven.

Hebr. 10 : 37.

Wij allen leven, zonder het te weten wellicht, in de verwachting van iets dat komen zal. Ons geheele leven is één wachten. Ieder mensch heeft het gevoel dat hij niet verkregen heeft wat hij verkrijgen moet, niet bereikt wat hij bereiken moet. Wachten is eene der voorwaarden van 's menschen leven op aarde.

Wij hebben onszelven slechts gade te slaan, onze gedachten als 't ware te beluisteren, en met een oog door zelfkennis verlicht anderen waar te nemen, om in te zien dat niet het heden maar de toekomst den grondtoon aangeeft van onze inwendige overleggingen en besluiten. Onder de schijnbare eenvormigheid onzer levensdagen,-te midden der kalmte op de oppervlakte der maatschappij, tewijl het dagelijksche leven vaak zoo alledaagsch, zoo onbeduidend, zoo kleurloos schijnt en slechts als de eentonige beweging van hetzelfde raderwerk den cirkel terugbrengt van dezelfde gewoonten en verrichtingen; — gewoonten en verrichtingen, die men uit een zeker standpunt beschouwd met den wijzen koning van Israël ijdélhcdcn zou kunnen noemen; — onder die ellene oppervlakte kloppen harten en dat kloppen is vaak gejaagd, in die harten woont onrust, hijgend verlangen, gespannen verwachting. Gij behoeft den sluier van gewoonten en maatschappelijke vormen die over het leven ligt uitgespreid zelfs niet op te lichten, om die gejaagdheid des harten waar te nemen. Zij verraadt zich door

Sluiten