Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vorige verklaring huldigen. Hebben zij mij niet kunnen overtuigen, in de bewustheid van eigene feilbaarheid wil ik de zaakniet als beslist aanmerken. Hoe het zij, wij hebben hier te doen met den indruk door het wonder te weeg gebracht, en dit, meen ik, zal bij de beide verklaringen hierop neer komen, dat wat zij hoorden, voor allen verstaanbaar was, eene taal was van heilige geestdrift, eindelijk eene taai wier inhoud was de groote daden Gods.

III.

Wij beginnen met het meest uitwendige. I)e taal des Heiligen Geestes, door die godvruchtige mannen te Jeruzalem gehoord uit den mond der Galileërs, was eene taal voor allen verstaanbaar. Niet te veronachtzamen is dit eerste punt. Buiten de uitstorting des H. Geestes is de hoogste uitdrukking van 's menschen godsdienstig bewustzijn iets onverstaanbaars bij den natuurlijken mensch. Tusschen verstand en gemoed ligt eene onoverkomelijke klove. Ziet het aan de heidensche eerediensten. Duister is de taal der orakelen; in dubbelzinnige spreuken geeft de pythische priesteres hare beslissingen, en de heilige boeken der heidenen, in Oosten en Westen, zijn vervat in geheimschrift, door de ingewijden nauwelijks te ontcijferen. En de uitdrukkingen der godsdienstige vreugde, feestelijke hymnen en juichtonen, hoe hooger zij gestemd zijn, des te meer treedt op den achtergrond het verstandelijk besef, de verstaanbare taal. Nu zijn er, die onder de pinkstertaai die onbestemde juichtonen en onsamenhangende uitroepen of gebedsprevelingen verstaan. Zij verklaren de taal des H. Geestes uit de gebrekkige openbaringen van het natuurlijk godsdienstig bewustzijn, in plaats van deze in het licht van gene te beschouwen. Maar reeds de profetische taal in Israël, toen de H. Geest nog niet ten volle was uitgestort, stond, ook daar waaide profeet onder de bewerking des Geestes geheel lijdelijk scheen

Sluiten