Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevoelsleven, in onvruchtbare beschouwingen? Is liet een wegzinken in de diepten van het eigen hart, met afsnijding van al wat de wereld ons aanbiedt en ons oplegt ?

Paulus' voorbeeld leert wel het tegendeel. Die den tijd gewonnen heeft voor zich zeiven, heeft hem ook gewonnen voor de wereld. De booze dagen, ook zooals zij elkander opvolgen en de gestalten dezer wereld in rusteloozen spoed voor zijn oog doen voorbijgaan, zijn hem goede dagen geworden, dagen der eeuwigheid. In anderen dan ironischen zin kan hij met den prediker getuigen: „God heeft ieder ding schoon gemaakt op zijnen tijd" en hij klaagt niet meer: „Wat heeft toch de mensch van al zijnen arbeid en van de kwellingen zijns harten dien hij is bearbeidende onder de zon? want al zijne dagen zijn smarten, en zijne bezigheid is verdriet; zelfs des nachts rust zijn hart niet" (11:22, 23). Neen; des nachts rust zijn hart, en in den Sabbatli Gods werkt hij des daags de werken desgenen die hem gezonden heeft.

Hij vindt alles goed op zijnen tijd, goed dat alles voorbijgaat en zijn tijd heeft, omdat in dat alles eene openbaring is deieeuwigheid en het eene vrucht afwerpt voor de eeuwigheid.

Goed is hetomgeboren te worden, het licht te aanschouwen in Gods heerlijke schepping, en geroepen te worden om Hem te verheerlijken en zijn beeld te dragen, maar ook goed om te sterven, als de eeuwigheid in het hart gestalte heeft verkregen en de mensch herboren is ten eeuwigen leven.

Goed is het om te planten en te bouwen, in tle maatschappij een vrucht achter te laten, een steen te hebben aangebracht voor het eeuwige Godsgebouw, maar dan ook goed zijn huis te verlaten, de steenen weg te werpen, het gebouwde over te geven aan dien, die daaraan niet mede heeft gearbeid, en den aardschen tabernakel in te ruilen voor het eeuwige huis, dat niet met handen gemaakt is.

Goed is het, om te dooden en af te breken, den strijd te wagen op leven en dood tegen het rijk des Satans, de booze

Sluiten