Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de hoofdmannen over de wijze, waarop hij Hem aan hen zou overleveren. 5. En zij waren er blijde over, en zij zijn overeengekomen, dat zij hem geld1) zouden geven. 6. En hij werd het met hen eens, en zocht eene gunstige gelegenheid, om Hem zonder oproer aan hen over te leveren."

Lukas schrijft den stap, dien Judas doet, aan een satanischen invloed toe; hij zegt zelfs, dat de Satan in hem voer. Aldus duidt hij in het algemeen de tusschenkomst van een hooger wezen bij dit buitengewone misdrijf aan, terwijl Johannes, die de graden der misdaad wil doen uitkomen, nauwkeuriger het oogenblik, waarop de Satan de eerste gedachte aan de misdaad in het hart van Judas wierp (13 : 2), van dat, waarop hij in Hem voer, om zijn wil geheel in bezit te nemen (13:27), onderscheidt. Volgens de bijbelsche zienswijze sluit deze tusschenkomst van den Satan geenszins de vrijheid van Judas uit. Toen deze discipel in den dienst van Jezus trad, zorgde hij er niet voor, zijn eigen leven te verloochenen, zooals Jezus dit zoo dikwijls van de zijnen eischte. Voor hen was Jezus slechts het gewenschte middel tot bevrediging van zijn eer- en hebzucht gebleven, in plaats van het doel van zijn hart te worden. En thans, terwijl hij de dingen ziet uitloopen op een geheel ander resultaat, dan dat, waarmede zijn natuurlijk hart zich gevleid had, wilde hij ten minste beproeven, partij te trekken van de valsche positie, waarin hij zich tegenover zijn volk gesteld had, en van zijn hoedanigheid als discipel gebruik maken, om de gunst der hoofden, met wie hij gebroken had, te herwinnen. De 30 zilverlingen speelden zeker slechts een ondergeschikte rol in zijn verraad, hoewel deze rol toch een werkelijke was;

1) T. R. leest apyvplo*, met S B D en 12 Mjj.; A C en 4 Mjj.: otfyvpix.

Sluiten