Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Baryum. Het baryumsaccharaat, C13H3jOn, BaO, is in water in suikerwater goed oplosbaar en wordt zeer lastig volledig door CO., ontleed.

Hierbij moet men ook niet vergeten, dat Baryumcarbonaat in suikerwater vrij goed oplosbaar is.

Strontium* Het monosaccharaat, C13H_,20, SrO, ontstaat bij lage temperatuur en is in water oplosbaar. Bij hoogere temperatuur ontleedt het zich en vormt het disaccharaat, dat bijna absoluut onoplosbaar is. Op deze wijze kan men, daar Strontiumglycosaat goed oplost in water, suiker geheel van melasse scheiden.

IJzer. IJzerhydroxyde lost in suikerwater op onder vor¬

ming van een overigens weinig bestendig ijzersaccharaat, zoodat roestige ijzeren ketels door koken met suikerwater weer blank worden, maar ten koste van de wanddikte.

Verbindingen met zouten. Ook met vele zouten, o. a. de chloriden van de alkaliën aardalkalimetalen vormt suiker goed oplosbare verbindingen.

Deze zijn dus de oorzaak dat uit suikeroplossingen, waarin zich deze verbindingen bevinden, minder suiker uitkristalliseert, dan anders het geval moest zijn. Daar er dus suiker in de stroop overgaat, noemt men daarom deze zouten „Melassebevorderaars". Vooral Magnesiumzouten hebben deze eigenschap zeer sterk.

Oxydatiemiddelen. Heftige oxydatiemiddelen oxydeeren suiker volkomen, b. v. kaliumchloraat en zwavelzuur; zelfs kan hierbij ontploffing ontstaan. Niet al te sterk salpeterzuur oxydeert suiker tot zuringzuur. Zwakke oxydatiemiddelen zooals een ammoniakale oplossing van zilveroxyde en Fehlings proefvocht oxydeeren suiker niet.

Inwerking van zuren. Organische zuren en verdunde sterke mineraalzuren bewerken in korten tijd inversie: zeer zwakke zuren, zooals koolzuur, zijn zonder inwerking. Bij hooge temperatuur of bij inwerking van sterke oplossingen van mineraalzuren

Sluiten