Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij aan het eene einde een noord- en aan het andere een zuidpool vertoonde; hij werd, zooals men zegt, in de richting der lengte gemagnetiseerd. Stukken ijzer van anderen vorm, in een of ander magnetisch veld geplaatst, kunnen op zeer verschillende en soms zeer ingewikkelde wijze gemagnetiseerd worden. Men kan intusschen zulk een stuk M (Fig. 453) altijd in dunne en zoo goed als rechte staafjes zooals ab, bc, cd verdeelen, op zoodanige wijze dat elk dezer staafjes volgens zijn lengte gemagnetiseerd is en dus, wat de werking naar buiten betreft, door een stroom van geschikte richting en sterkte

kan worden vervangen, die er, in vlakken loodrecht op de lengte, in kringen omheen loopt. Is nu P een punt in een \ dezer staafjes a b, dan verstaat men onder de, magnetische kracht in P de veldstrekte die daar is, als men alleen het staafje a b wegneemt, zonder iets aan den toestand van de andere staafjes of aan hetgeen buiten het ijzer ligt te ver. anderen. Met de magnetische inductie daarentegen bedoelt men de veldsterkte

die m P zou bestaan, wanneer men weer het staafje u b wegnam, maar tevens langs den icand van de daardoor ontstane holte den met het staafje aequivalenten stroom aanbracht. Bij dit alles moet niet vergeten worden dat de holte nog altijd met aether gevuld zou zijn; dezen kunnen wij niet wegnemen en zonder aether kunnen wij ons geen magnetisch veld voorstellen.

Wij merken verder nog het volgende op: a. Het staafje waarvan in de definities sprake is, moet zeer lang zijn in vergelijking met de dwarsafmetingen en toch in den regel een zeer kleine lengte hebben; dit laatste is echter niet noodig, als de toestand maar overal in het staafje als dezelfde kan worden beschouwd. Wij konden dan ook, toen wij van het ijzer in de klos spraken, de geheele staaf wegnemen, omdat wij ons de klos en dus ook de staaf als zeer lang in vergelijking met de dikte voorstelden. Was

Sluiten