is toegevoegd aan uw favorieten.

Acht eeuwen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laars betreft, zoo kan ik u verzekeren, Koning Dagobert! Jat er nooit prachtiger uit mijn werkplaats zullen gekomen zijn."

Op dit oogenblik werd de zaaldeur geopend en een pagie kondigde den bisschop van Meaux aan.

I erstond daarop werden de groote vleugeldeuren geopend, en Faro, bisschop van Meaux, trad met langzame schreden de zaal binnen. Terstond knielden Dagobert en Mig'.us , en de bisschop sprak den zegen over hen uit.

Stelt u, mijn lezers! Bisschop Faro geenszins als een van die latere bisschoppen en geestelijken voor, wier trotschheid duldel&os was, en wier aanmatigingen alles behalve Christelijke verdraagzaamheid toonden, neen, laro was een geestelijke in den volsten zin des woords, onbevlekt, voor zoo verre zulks van een niensch gezegd kan worden, was zijn levenswandel; den armen wel te doen zijn grootste lust. Hij was de voorspraak der onderdrukten, de berisper der onderdrukkers, de verzorger der weduwen en den weezeu tot een vader. Streng kwam hij de voorschriften van zijn kerk na, en gedoogde niet, dat hij een derzelve overtrad, voor anderen echter was hij toegevend, zijn eigene kleine misstappen achtte hij grove zonden, de grove zonden van anderen, kleine misstappen, en wanneer het hem gelukte een mensch voor het rijk, door den Zaligmaker gesticht, te winnen, dan was hem die stond aangenamer, dan de grootste overwinning voor een vorst kon zijn.

-De kleeding, die hij aan had, toen hij bij den vorst werd binnen gelaten, was die welke aan zijn waardigheid paste; een ruim wit bovenkleed, omsloot zijn