is toegevoegd aan uw favorieten.

In dagen van strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer allerlei kwaads denkt; ge zet zulk een donker gezicht als wist ge nog niet. dat jonge dames nooit graag met hangende haren als een treurwilg verrast worden."

Edward antwoordde niet, maar wees op de prachtige bloemen en vroeg: »van wien hebt gij die ten geschenke ontvangen?"

Silvia kleurde een weinig, maar zij hernam bedaard: «waarom moeten die juist een geschenk zijn? kan ik zelf geen bloemen hebben uitgezocht ?"

«Neen Sil via, want zij hooi en bij den ruiker, die daar ginds staat," hij wees op een nabijstaand bloemtafeltje, »en gij zult uw bouquetten zeker niet koopen met briefjes eraan gebonden."

Zelfs de kalmte dei- Italiaansche was tegen dit op heeter daad betrapt worden niet bestand. Zij rukte haastig het verraderlijke briefje van zijn zijden lint en mompelde eenige onverstaanbare woorden.

»Mag ik weten van wien dit briefje is?"

Zijn toon maakte verdere uitvluchten onmogelijk; zij hernam dus kortaf: »als gij het dan weten wilt. van graaf Nivelde, hij was zoo vriendelijk mij deze bloemen te zenden."

»En gij hebt ze aangenomen, ofschoon gij de bedoelingen van den graaf kent, en ik u verzocht had geen geschenken van hem te ontvangen?"

»Lieve Edward, een onredelijk verzoek maakt op mij altijd alleen den indruk dat ik het niet zal volgen. Waarom zou ik mij vaneen genoegen berooven, en tegelijk een ander kwetsen, dooi'zulke beleefdheden af te wijzen?"

«Omdat gij de gevoelens kent, die dergelijke beleefdheden ingeven."

»En wat kwaads steekt in die gevoelens?"

Ilij zag haar scherp aan. »Silvia," zeide hij, »is het mogelijk dat gij om het armzalig genot van een bewondering, die iedere deerne met 11 kan deelen, de eervolle rechten eener vrouw zoudt willen opgeven is het mogelijk dat gij inderdaad niet weten zoudt, hoe laag men haar stelt, tot wie men, als verloofde van een ander, liefdesbetuigingen waagt te richten?"

Zijn scherpte scheen haar te hinderen. »fk zie niet in, dat men als verloofde van alle recht, om ook nog in meer oogen bevallig te wezen, zou moeten afstand doen. Als gij dat verlangdet, luidt gij iemand als de jonkvrouw van Vredenborg moeten kiezen, ik denk niet dat haar charmes 11 veel reden tot ijverzucht zouden geven." Het was een in vergift gedoopte pijl dien haar woorden afzonden, want zij had zeer goed ontdekt, dat het in Edwards hart dikwijls, ofschoon met nooit geuit verlangen, als een wensch was opgekomen,