Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ai men der ketters had gedreven, om aan deze mogelijkheid te denken, en zij ontstelde over de geringe uitwerking harer woorden, die geen toon van vreugde of ontroering aan zijn lippen konden

ontlokken. Een poos bewaarde zij het zwijgen eener moedelooze teleurstelling.

De jonge man was de eerste, die sprak. »Ik wist dit," zeide hij, «voor den Geus waren uw woorden niet bestemd; welnu, hij zal ze met verstaan, hij kan u alleen danken, dat gij hem toondet, hoe de Katholiek een vader zou gevonden hebben."

Zijn toon klonk rustig, en toch, het was geen koelheid die deze nist ingaf. Hij had de tijding, dat Viale's vaderhart ontwaakt was, zoo dikwijls in zijn droomen met smartelijke blijdschap vernomen, 011 uit den sluimer opschrikkend zoo dikwijls met een zucht bemerkt, hoe het maar een droom was geweest, dat zij hem, nu hij haar in werkelijkheid vernam, niet onverschillig kon laten. Doch hij bespeurde iets van de gewaarwording, die vaak op het sluiten van een langgewenscl.te verzoening volgt; hij zag dat zij een nieuwe scheiding opende. Het eerste vaderwoord van Viale was in den strengen eisch des gcloovigen gekleed, en daarom roerde het in de borst van zijn zoon geen (lier snaren die het anders zou hebben doen trillen, en de Protestant in hem sprak de scheiding reeds uit. eer de zoon nog een gedachte van blijdschap voor de vereeniging had kunnen vinden.

Zuster Klara vernam alleen de woorden, zij kon niet op den bodem van het gevoel zien dat ze verklaarde, en verweet zich den godsdienstigen eisch, «lie zij zoo snel aan Viale's belofte had vastgeknoopt. »\eigeel mij, dat ik u krenkte, het was niet goed zoo te spreken, niet goed op den voorgrond te stellen wat "

«Wat het zwaarste weegt; denkt gij dat ik niet weet, hoe men om den ketter te redden "

»U als zoon erkennen wil? neen Edward, de graaf van Viale is een vurig Katholiek, en uw afval van de kerk moest hem diep doen lijden, maar aan de liefde, die hij 11 biedt, heeft alleen de vader deel, en hij alleen roept u terug. Gij zult de voorrechten, die men u te lang onthouden heeft, genieten, gij zult in zijn rang deelen en de vertegenwoordiger van een roemrijk, machtig geslacht zijn; en meei dan (lat, gij zult het hart van een vader vinden, die u liefheeft en goed wil maken wat hij misdreef. Het is zijn hoop dat gij tot het geloof, waarvan gij vervreemd werd, terug zult keeren, maar hij zal geen dwang op u trachten te oefenen. Alleen vrijheid en genegenheid zult gij ontmoeten, het leven heeft u zijn zorgen op smartelijke wijze doen gevoelen, maar gij zijt jong, gij zult vergeten* nu nog niet, misschien eerst na langen tijd, maar gij zult eindelijk den

Sluiten