is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven der planten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sluitende cellen bestaan, zullen worden vervoerd, moeten ze honderdmaal vloeibaar gemaakt en honderdmaal weer in den vasten toestand terug gebracht worden.

Men heeft zeer duidelijk kunnen aantoonen, dat zulk vervoerd wordend zetmeel niet bij voorbeeld enkel aan t begin van den tocht vloeibaar wordt gemaakt en eerst dan, als de vloeibare massa op de plaats van bestemming is aangekomen en de omstandigheden het vereischen, weer in vaste korrels overgaat, maar dat, zooals gezegd werd, in elk der op elkander volgende leden van oen cellenreeks steeds opnieuw een vloeibaarwording, en na de passage door het tusschenschot een herstel van den vorigen vasten toestand plaats heeft. Dit is een zeer bezwaarlijk en langdurig proces, en onwillekeurig komt bij de beschouwing van dit vervoer der stoffen de vraag bij ons op, waarom deze talrijke tusschenschotten in de cel lenreeksen niet worden opgeruimd. De buisvormige vaten zijn toch ook uit reeksen cellen ontstaan en wel op deze manier, dat de tot scheiding dienende tusschenschotten werden opgelost of geresorbeerd; waarom worden nu elders de talrijke tusschenschotten in stand gehouden, zoodat het vervoer der stoffen erdoor bemoeilijkt 011 verlangzaamd wordt?

Bij de algemeenheid en regelmatigheid van het voorkomen kan men veronderstellen. dat die wanden tusschen de cellen voor de plant op de eene ot andere manier voordeelig zijn.

Men zou in de eerste plaats kunnen denken, dat door die tusschenschotten de weg stevig werd gemaakt en de teêre wanden der in de stroombaan gelegen cellen erdoor behoed werden voor ineenvallen. Maar dit is om meer dan één reden niet waarschijnlijk. Ten eerste zouden zulke dunne tusschenschotten een ongeschikt materiaal zijn om iets stevig te maken, en ten andere ware hot onverklaarbaar, waarom de in de nissen en gleuven van het vaste houtlichaam gelegen cellen van het bastparenchym, ondanks de beschutte ligging, toch tusschenwanden vertonnen.

Ook is liet vermoeden uitgesproken, dat de in de stroombaan ingevoegde dwarswanden in zoo ver van beteekenis zouden kunnen zijn, als daardoor een al te sterke ophooping der gevormde stoffen op bepaalde plaatsen van den weg werd voorkomen Daar, waar de cellen van een reeks loodrecht boven elkander liggen, als bij voorbeeld in rechtopstaande stengels, vond men. dat de kleine zetineelkorreltjes in de afzonderlijke cellen naar beneden zinken en op den ondersten celwand lagen. Wanneer nu alle vaste lichaampjes, die het sap van een lange, verticaal geplaatste buis bevat, naar beneden zinken, dan zou een te groote opeenhooping ontstaan, die ver van voordeelig zou wezen.

Het waarschijnlijkste is echter, dat de beteekenis der tusschenschotten ligt, in de omzetting der stoffen, die zij veroorzaken.

Men mag met zekerheid aannemen, dat die stoffen, die niet alleen den uit cellulose bestaanden wand, maar ook de uit protoplasma gevormde wandbekleeding der cellen moeten passeeren, bij die gelegenheid onder den invloed van het levende protoplasma een verandering ondergaan, dat de plaatsing der atomen