Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Soldanellaknop eon echt kanaal door liet ijzig sneeuwdek uitgesmolten en komt er boven voor den dag. Het lijkt dan alsof de stengel door de sneeuwlaag was heen gestoken. De bloemknop opent zich nu en men ziet het sierlijke violette klokje boven het sneeuwveld zacht bewegen in den wind. Begrijpelijkerwijze zal dit veld daar het eerst doorboord worden, waar het 't dunst is, en dat is 't geval in de buurt van den rand, waar ook het afsmelten van boven het snelst plaats heeft. Men ziet daarom in de eerste plaats den zoom van het sneeuwveld doorboord en daar door de openingen de Soldanella's naar buiten groeien. Plaatsen, waar tien tot twaalf bloemen op een plek van nauwelijks een meter lengte zich vertoonen, zijn volstrekt geen zeldzaamheid. Wie nauwkeurig toeziet en door de firnsneeuw met bijl en spade een doorsnede maakt, kan alle geschetste trappen van ontwikkeling naast elkander aanschouwen.

Maar ook nog twee andere verschijnselen zullen den toeschouwer treffen. Hij zal namelijk hier en daar afzonderlijke Soldanella's vinden, welker knoppen zich reeds hebben geopend, eer ze boven het sneeuwdek uitstaken. Zulke Soldanella's bloeien dan feitelijk in een kleine uitholling van ijzige sneeuw en zien er uit als plantendeelen of insecten, die in barnsteen zijn opgesloten, of als kleine bonte steentjes, die men in glazen bollen soms ingesmolten vindt. Het bloeien van die Alpenklokjes beperkt zich merkwaardigerwijze niet enkel tot het openen der bloemkroon; er heeft zelfs een opengaan der helmknoppen plaats, en neemt men dergelijke Soldanellabloemen uit hun ijshuisje en stoot daarbij tegen de kegelvormig aaneensluitende antheren, dan kan men duidelijk het stuifmeel er uit zien vallen.

Wat buitendien bij nader toezien niet weinig verrast, is de omstandigheid, dat de openingen, waarin de stengels of wel de bloemstelen zich bevinden, naar beneden toe zich trechtervormig zoo vernauwen, dat daar het korrelige ijs tegen den stengel aangesloten is, of niet andere woorden, dat het kanaal in de diepte geheel door den stengel wordt gevuld. Als men bedenkt, dat de bloemknop, die zich het kanaal heeft uitgesmolten, een middellijn bezat, die minstens driemaal zoo groot was als de middellijn van den stengel, dan zou men verwachten, dat de stengel door het midden van een betrekkelijke wijde opening zou gaan. Dit is 1111, zooals gezegd werd, niet het geval, en dit verschijnsel laat zich enkel zóó verklaren, dat do korrelige, ijsachtige, van poriën voorziene sneeuwlaag als het ware een plastische massa vormt, dat tengevolge van het afsmelten de korrels verschuiven, en de wet der zwaartekracht volgend, naar beneden glijden, 0111 daar, waar de doorboring plaats heeft, zich weer aaneen te sluiten, terwijl tengevolge van de regelatie de benedenste lagen daarop toch weer een compacte massa vormen.

Nog dient te worden vermeld, dat de groene bladeren der Soldanella s, die onder do sneeuw en 't ijs vast tegen den grond aangedrukt liggen, gedurende den groei der bloemen hun stijfheid verliezen en dat de erin opgehoopte reservestoffen volkomen worden opgebruikt door den opgroeienden stengel en de zich ontwikkelende bloem. De bladeren worden dan rimpelig en gaan te gronde, terwijl zich na het afsmelten van het firnveldje nieuwe bladeren ontwikkelen,

Sluiten