Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onder alle tot nu toe bekend geworden boomen bereikt dus Eucalyptus umtjgdalina, waarvan de afbeelding op blz. 459 een voorstelling geeft naar een teekening van Selleny, de grootste hoogte. De hoogste van deze stammen, geplaatst naast den 135 M. hoogen toren der Stephanuskerk in Weenen, zouden nog 17 M. daarboven uitsteken, en de 157 M. hooge Iveulsche dom zou er slechts 5 M. boven uitkomen.

Hoogte en dikte der boomen, nemen niet in dezelfde mate toe, zooals eene vergelijking van onderstaande tabel met de voorgaande leert.

Middellijn Middellijn

X A A M. vnn den N A A M. van den

stam ! stam

in meters. | in meters.

Kastanje, Castanea vulgaris. . . 20 Cypres, Cupressus fastigiata. . . 3,2

Mexicaansche Moeraseyprcs, Iep, Ulmus campestris 3

Taxodium Mexicanum 16,5 Zilverspar, Abies pectinata ... 3

l'lataan, Platanus Orientalis. . . 15,4 Witte Populier, Populus alha. . 2,8

Virginische Moerascypres, lieulc, Fagus sylvatica 2

'Taxodium dis'ichum 11,9 Gewone Spar, Abies excelsa . . 2

Wellingtonia gigantea 11 Arv e, Pinus Cembra 1,7

Baobab, Adansonia digitata . . . 9,5 Escli, Fraxinus excelsior .... 1,7

Grootbladige Linde, Tilia gran- Lorkenboom, Larix Europaea. . 1,6

difolia 9 Eetbare Kornoelje, Cornus tnas. 1,4

Eucalyptus amyijdalina ..... 8 Grove Den of' Pijnboom, Pinus

Zomereik, Quercus pedunculata. . 7 sylvestris 1

Taxis, Taxus baccata 4,9 Haagbeuk, Carphius Betulus . . 1

Wintereik, Quercus sessiliflora. . 4,2 Hemelboom, Ailanthusglandulosa. 0,9

Naar deze geloofwaardige opgaven zijn er dus werkelijk planten, welker stam een middellijn heeft van 20 M. en andere, welker stam zich 152 M. boven den grond verheft.

Het weerstandsvermogen der stengels legen rekking, drukking en buiging

Als men bij de boven besproken reuzenboomen eenigszins het gewicht schat der afzonderlijke deelen, kan men nauwelijks begrijpen, hoe de betrekkelijk niet dikke stam een kroon van een gewicht van verscheiden duizend kilogram kan dragen, en hoe het mogelijk is, dat de van den stam uitgaande takken onder het gewicht der door hen getorste twijgen en bladeren niet breken. Ook sommige grashalmen en stengels van kruiden zijn zoo belast, dat men zich bij den aanblik ervan verwonderd afvraagt, hoe zij zich rechtop kunnen houden, en hoe het komt, dat ze, na uit den evenwichtsstand te zijn gebracht, na korten tijd hun ruststand in recht opgerichte houding weer innemen. Gaat men onderzoeken,

Sluiten