Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kende bladeren en bloemen van bastaard en stamsoort aanwijzen, maar dit verandert niets aan het feit, dat er bastaarden zijn, welker bladeren veel moer oj) die der eene en welker bloemen veel meer op die der andere stamsoort gelijken.

Waarschijnlijk gaf eenmaal zulk eene hybride aanleiding tot de op l>lz. !(4 vermelde stelling, dat op het resultaat van een kruising tusschen twee soorten de vader zich in zijn invloed tot de bloemen, de moeder zich in den haren tot de bladeren bepaalde. Zóó gesteld is echter, zooals boven reeds gezegd werd, de stelling onjuist, want er komen ook bastaarden voor, die in hun bloemen dichter bij de moedersoort en in hun bladeren dichter bij de vaderlijke stamsoort staan.

Van de drie vormen der verbinding van eigenschappen en kenmerken der ouders, die als samensmelting, vereeniging en vermenging worden onderscheiden, komt soms aan alle leden van de hybride slechts eéne voor den dag. Gewoonlijk echter doet zich in dit opzicht oen onberekenbare afwisseling voor. Er zijn bijvoorbeeld hybriden van Hozen, waarbij de omtrek der bladeren beantwoordt aan een vereeniging, de kleur der bloemen aan een samensmelting en de liaarbekleeding aan een vermenging van de eigenschappen der beide ouders.

Om aan te toonen, hoe de vereeniging der kenmerken van de ouders bij de hybriden aan den dag treedt in den opbouw van de geheele plant, in den vorm der stengels, bladeren en bloomen, in dien dor stekels en borstels, haren en andere bekleodingen, en vooral ook in do kleur der kroonbladeren, zullen wij in do volgende regolen zoo kort mogelijk eenige voorbeelden aanvoeren.

De bladeren van Brunei, linmelta vulgari*, zijn gaafrandig; dio van lirunella laciniata diop vin- of vederspletig; de bastaard van dio beide soorten, lirunella interma/ia, heeft uitgeschulpte en gelobde bladeren. Do bladoren van l'oteiitilla sterilis of fragariastrum, do Aardbezieachtige Ganzerik, zijn drietallig en ieder der drie blaadjes vertoont aan eiken kant 4 tot zaagtanden; de bladeren van l'oteiitilla micrantha zijn eveneens drietallig, maar elk afzonderlijk blaadje heeft aan weerszijden 7 tot 10 zaagtanden. De hybride van die beiden, Potentillit s/mria, vertoont blaadjes, waarvan ieder aan eiken kant met 6 tot 8 zaagtanden is bezet.

Met den vorm der bladeren hangt, zooals men weetr ook de richting, de verdeeling en de rangschikking der nerven in de bladeren zeer nauw samen. Als men nu het net van nerven in de bladeren dor stamsoorten met dat in de bladeren der uit hen voortgekomen hybride vergelijkt, dan wordt men ton hoogste verrast door de tot in de kleinste kleinigheden na to gane vereeniging der eigenschappen. Geen plantengroep is voor dergelijke onderzoekingen zoo geschikt als de Wilgen. Zelfs dan, als er van een hybride uit twee soorten van wilgen slechts een enkel blad getoond wordt, kan men in do meeste gevallen uit aantal en verdeeling dor nerven tot do beide stamsoorten besluiten. De Bittere Wilg, Sali.r j/urpuren, brengt een hybride voort met Sali.r grnii-

Sluiten