is toegevoegd aan uw favorieten.

De vogels van Guyana (Suriname, Cayenne en Demerara)

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en ook de dij vederen eene bruine kleur bezitten. De snavel is tevens opmerkelijk kort en bereikt eerst na twee of drie jaar den vollen wasdom.

In de kolonie staan G. K. bekend als Dreetin, de jongen echter als Kees-kees of wel, evenals de Nachtzwaluwen „Jorkafororoe", d. w. z. „Geest of Spookvogel", omdat hun korte snavel, gevlekt vederkleed, alsmede het feit, dat ze vooral op den grond op donkere plaatsen verblijven, wel eenige overeenkomst heeft met de levenswijze enz. van Geitenmelkers. De Indianen noemen den G. K. Sensie, doch de Arowakken ook wel Masasbelie.

minder rupsen dan bij de voorgaande soorten. Ook op den grond worden G. K. menigmaal waargenomen, laag op hunne pooten zittende en de vleugels en staart met eene eigenaardige pronkerige beweging op en neder bewegende, onder het uiten van hun onmiskenbaar geluid, dat ongeveer klinkt als „keekee-piétee".

D. n. broedt vooral gedurende de eerste helft van het jaar. Het wijfje legt hare eieren in de nesten van andere vogels en laat dus, evenals de Europeesche Koekoek en onze Zwarte Maïsvogels, de zorg voor hare jongen aan anderen over. Vooral zoekt zij naar de gesloten nesten der Yietjo's, Synallaxis.

Gewoonlijk treft men in één nest slechts één enkel parasietei aan, naast de eieren der rechtmatige nesteigenaars, en alle in hetzelfde stadium van bebroeding. Toch worden dikwijls de parasieteieren vóór die der slachtoffers gelegd; later kan dit moeielijk, daar de Vietjo's goede broedsters zijnde, hare eieren zelden

In de lagere, zwampachtige intermangrove terreinen treft men G. K. nogal talrijk aan, gewoonlijk bij paren, die met eene zwakke vlucht van struik tot struik vliegen of door het loover van dichtbebladerde boomen heensluipen ter vervolging van insecten, w.o. echter veel