Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weggeschonken tot een liefelijken geur voor God. » Christus zelf is dus ons Offer en onze Offeraar geworden. Zóó had het de Profeet Malachias voorzegd : « Van de opkomst (het Oosten), tot den ondergang (het Westen,) deizon zal mijn Naam verheerlijkt worden onder de volkeren, en op alle plaatsen zal mijnen Naam geofferd, en een zuiver (spijs) offer worden opgedragen. » Deze voorzegging is vervuld, leert de overlevering der Kerkvaders en de H. Kerk zelve (Conc. van Trente), door de instelling van het onbloedig Offer des Nieuwen Verbonds, dat ten doel heeft, de vruchten van het eenmaal opgedragen bloedig Kruisoffer op de geloovigen blijvend toe te passen. En nu, verklaart het Concilie van Trente uitdrukkelijk : « Of« schoon Jesus Christus, onze Heer en God, «Zich zeiven eenmaal op het altaar des « Kruises door den dood aan God den Vader « wilde opofferen, om de eeuwige verlossing «te bewerken, toch heeft Hij, opdat zijn « Priesterschap door den dood niet zou op« houden, bij het laatste Avondmaal, in den « nacht toen Hij verraden werd, om aan de « Kerk, zijne geliefde Bruid, een zichtbaar « Offer achter te laten, zooals de mensche-

« lijke natuur dat verlangde Zich als den

« eeuwigen Priester naar de orde van Mel«chisedech verklarend, zijn Lichaam en

Sluiten