Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

balk, terwijl zware gewichten aan zijne voeten werden vastgemaakt; en in dien smartelijken toestand stiet men zijn lichaam op eene ruwe wijze heen en weder. «Ik ben onschuldig," riep de lijder, « en eens zult gij uw gruwelstuk voor Gods rechterstoel verantwoorden !"

Toen de rechters zagen, dat niets mocht baten om hun doel te bereiken, werd De Witt van zijne banden ontdaan ; maar, vreemd genoeg , moest hij het vonnis hooren, dat hem van al zijne ambten vervallen verklaarde en uit het land verbande, nadat hij al de kosten van het rechtsgeding zou betaald hebben. Hoe onrechtvaardig deze beslissing ook luidde, Cornelis de Witt was toch vrij: hij zou de gevangenis hebben kunnen verlaten , zoo niet zijn verzwakt lichaam hem verplicht had daar nog eenigen tijd te vertoeven. Dadelijk deed hij zijn broeder verwittigen. Deze besloot terstond naar de gevangenis te gaan om Cornelis af te halen , en maatregelen te nemen , ten einde met hem

het land te verlaten.

6. Ondertusschen had Tichelaar niet stil gezeten en eene woedende menigte opgeruid. Pas was hij met de gerechtelijke uitspraak bekend, en droeg hij kennis van de aanwezigheid der beide broeders, of hij riep de zijnen toe: « Mannen, wij worden verraden; de rechters zeiven spannen samen met de vijanden der Republiek! Er is een onrechtvaardig vonnis geveld! Komaan, laten wij zeiven onze rechters zijn ! Ter dood met die schelmen en verraders! Legt hun het hoofd voor de voeten !" Weldra ontstond er eene groote opschudding bij de gevangenis. Het stadsbestuur, dat ongeregeldheden vreesde , zond eenige afdeelingen schutters om de orde te handhaven ; maar opgehitst door een zilver-

Sluiten