Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

strekken om hen nog roofzuchtige!-, nog opgeblazener te maken

om hunne vorderingen te vermeerderen en het juk, dat ons drukt'

te verzwaren. Ik stem voor alles; maar niet vöorhet b^eaS

«chande. Neen! laten wij allen tot den laatsten toe in

n?B+ «li1 j , d?or kot zwaard onzer vijanden; m»»*

JutL t j6n P °.m de halzen slaan en het einde daarvan ne-

wemn^dat wiiT ^U,rffen ^.\,Het » «"et door onderdat wij de trotsche ziel van Willem zullen buigen. Voor-

SSnw' * T-: dan eersï zal h« ««zelen, en zich beemden hrfa^d dochrHfl?T1stn8+ aanV Dt bulh<??d vervolgt den vluchtenden ° t"1® voor hT dle standhoudt en hem onder ^ zien. Lang genoeg hebben wij lafhartig geduld, dat mfrj™ i ,op onzen bodem rondwaarden; dat Hol« ambtsbeden het recht spraken in onze steden: dat het wapen eens vreemden Graafs aan onze raadhuizen werd aaneeslavüit f"!™ a^8 «jne lijfeigenen: en dit, Friezen' dit

^ • j T- te toonen dat..wlJ niet zijn. Hij beproeve het en nnfr'ir ® j z ln iJde'en waan, laatdunkend, den Heer

Ifnieii"uen ™eester aUer soldaten noemt, dat hier een toT JLtfe B"J V<{j ,woont' hetwelk zijne bedreigingen weet £ en -f overmoed

Tri£l? ttllle xen effe? rmer' welke kalm tusschen gelijke boorden , engt overal rust en vrede aan de landstreek, die zij beproeit, maar een zware en hollende sneeuwval, die onweerstaanbaar van de bergen nederschiet, laat achter zich nfeteTanS en verwarring. Zoo ontstond ook bij de vergadering, die na de van Aylva bedaard gebleven was, £en driftig en ongedurig gewSd

echtermd.t «r06 k ®len zijne rede geëindigd had. VerscfiUend

!ïaarmatede meeningen en bedoelin• ' ma^ï Z1J, waren daarom met minder bij allen

Lr7ri!T?"-' Jelke t.?4 met Adeelen hielden, poogden / toejuichingen klem aan zijn woorden te geven: de vredehevenden daarentegen, die zijn taal als dwaas en onvoorzichtig beschouwden, konden hun wrevel niet bedwingen en som-

3s8zhnd«^ IiHlepe^' 4 men hein ht4 zw58en behoorde op 'te leggen ' segw-ni 1an het doel medebracht, waartoe de iKlvifS^ChrTn Wa8x N.let dan met veel gelukte het aan

^ te be7e8en om tot rust te keeren en aan te

triuf pr v ander®1 sprekers mochten in 't midden brengen. Er

£ Jt 1 ook meer dan een op, zoo om de macht des Graven op nm T jD de felheid van allen wederstand te betoogen, als Miinin WJ°«0r«?Sj vti. '• ondersteunen; langzamerhand bef H j1"8®11 nunder bezadigd te worden; partijzucht de adviezen: men verweet elkander bijoogmerken: de gramschap begon in menig oog te fonkelen, en menige blik van uit-

°P em„doo,r wien men «ch beleedigd achtte. yaa Metslavier zwoer, dat hij ni!U« het lemmer zou ontblooten in een zaak, welke door eenHelbada werd

Sluiten