Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

STABAT MATER i).

Naast het kruis met tranende oogen, Stond de Moeder, droef bewogen, Wijl haar Zoon te sterven hing.

Overstelpt van wee en smarte, Zag ze, hoe door 't zuchtend harte; Haar het zwaard Zijns lijdens ging.

O hoe treurig, vol van rouwe Was die zegenrijke vrouwe,

Moeder van Gods een'gen Zoon!

Ach! hoe kreet zij! ach hoe leed zij! En wat ijzend leed bestreed zij, Bij het zien van Jesus' hoon!

Wie voelt zich geen traan ontwellen? Waar hij Christus' Moeder kwellen Ziet in zulke tranen zee?

Wie kan zonder meê te rouwen Christus' Moeder daar aanschouwen, Met haar Zoon in 't bitterst wee?

Voor de zonden van de Zijnen Zag zij Jesus in de pijnen En in wreede geeselstraf.

Zag haar lieven Zoon daar sterven, Allen troost verlaten derven,

Toen Hij 't leven voor ons gaf.

Sluiten