Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe begint het bij ons al uit te zien, als de aardappel mislukt ?

Worden bij ons ook de kinderen der landbouwers niet grootendeels landbouwers, — al kleiner en kleiner natuurlijk, tot

het heet: nul over?

Ziet eens naar de gedenksteenen in de gevels uwer openbare gebouwen: zij, wier namen daar vermeld zijn, waren eenmaal de voornaamsten uit uwe landbouwende gemeenten. Wat

is hun nageslacht?

Als er van veeteelt en vetweiderij tot den aardappel wordt overgegaan, komt men op eene helling, waar het staan onmogelijk wordt; men moet glijden en eindelijk vallen. Wij zijn op die helling. De Ieren zijn reeds in ons vóórland. Het is niet meer te verhelpen; er zijn geene wetten te maken, die den toestand afdoende verbeteren. De staathuishoudkunde is onverbiddelijk.

Aan landbouwers, die niet zeker ervan zijn, of zij hunne zoons een flink aantal bunders land kunnen nalaten in eigendom, is de raad te geven: Laat, zoo gij nog kunt, uwe zoons geene landbouwers worden, tenzij gij wenscht, dat ook uw nageslacht eenmaal zegge met de Ieren: Gedeeld; nul over.

Sluiten