Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HERFSTAVOND.

De Sagen worden Donker kille dingen

En krimpen tot een vale vlek,

Het zijn de vochte schemeringen Die 't wijde leven samendringen Naar klein bestek.

Dit is 't seizoen der stilg'ewdrden menschen,

Die bij den ijlen avonddamp Vin 't groote leven niet meer wenscben Dan rondom zich de kleine grenzen Der gouden lamp.

Dit is 't seizoen van die niet meer begeeren

Dan de' oogst, dien hunne gaarde droeg, Die de ongewisse verte weren En zwijgend van bun venster keeren —

Zich zelf genoeg.

Dit is 't seizoen van wie als blanke halmen.

Gebogen bij bun stil gedacht,

Vtrsloten voor het avondwalmen,

In lieven lichtschijn blijven talmen — — Tot aan den nacht.

Sluiten