Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en bij , Jan de dief", 'n berucht tapper, zouden de balen geborgen zijn. Een paar balen waren reeds aan den man gebracht.

Ik geloofde den man onvoorwaardelijk en was wat blij met de mededeelingen. Ik haastte mij naar mijn chef, den heer Steenbergen en viel bij hem binnen met de verzekering dat ik een diefstal op het spoor was.

Hij hoorde mij vol belangstelling aan en droeg mij op een onderzoek in te stellen. Daar hij mij daartoe als volontair geen mandaat kon geven, voegde hij mij een inspecteur toe. Wij gingen op weg en deden een inval bij , Jan de dief", hielden de twee verdachte schippers aan, met het gevolg, dat wij er achter kwamen wie de opkoopers waren van de katoen en vier schippers als de schuldigen

aan de justitie konden overleveren.

* *

*

Hoe vurig hoopte ik dat deze aanhouding de aandacht zou trekken van den hoofdcommissaris en deze daardoor in een mildere stemming jegens mij zou doen verkeeren.

Eenigen tijd verliep reeds en ik vernam niets dat daarnaar leek. Tot op 'n goeden dag er uitkomst kwam. Mijn chef, de heer Steenbergen ontmoette den hoofdcommissaris aan een diner, dat de burgemeester gaf.

De heer Steenbergen vond toen gelegenheid eens op mijn geval de aandacht te vestigen.

Het geluk diende mij veertien dagen later ontving

ik mijn aanstelling aan het hoofdbureau van politie.

* *

*

Van wat er verder met mij is gebeurd... och daarnaar zal de lezer dezer memoires wel niet in de eerste plaats

Sluiten