Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laan gaan spelen. Eenigen hunner zouden gaan visschen. Ze gingen natuurlijk eerst wormen zoeken en terwijl zij tusschen de struiken langs de slootkanten op den grond aan het scharrelen waren naar wormen, zag een hunner een dichtgeknoopten zakdoek aan den waterrand liggen. Hij haalde met een stok het pakje naar zich toe en toen bleek de roode zakdoek allerlei vreemde dingen te bevatten, die de jongens niet kenden en ook iets dat op geld geleek. Z ij namen het pakje mee naar de stad en lieten hun buit aan een agent van politie zien die hen tegenkwam en vertelden tevens waar zij het gevonden hadden.

En zoo kreeg ik op zekeren middag het restant van de valsehe muntaffaire in handen.

Dit succes kwam al heel onverwacht. Weken reeds waren wij met de zaak bezig en wij waren nog ijverig aan het speuren, waar zich toch de rest van de fabrieksvoorraad zou bevinden, daar enkele noodzakelijke ingrediënten nog maar steeds niet waren gevonden.

Zeer korten tijd na deze laatste vondst kon de justitie haar taak aanvangen.

Maar ik moet nog iets vertellen van wat bij de aanhouding van een der valsehe munters aan het licht kwam. Dat ook dieven elkaar bestelen is, ik zou haast zeggen, hun goede zijde, want daardoor krijgen wij maar al te vaak de draad van een of ander misdrijf in handen. Maar hier was zulk een onderling geknoei, niet zoo zeer van belang voor de zaak zelf, dan wel wat de komische zijde der zaak betreft.

Het bleek n.1. bij de aanhouding van een der verdachten dat hij lid was van een loterijclubje, zooals er in Amsterdam zooveel bestaan. Mijnheer hield de kas. En

Sluiten