Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vloog hij zijne moeder bijna omver in de armen, schreide

heete tranen; stapelde belofte op belofte, en moeder

zij was moeder!

Dienzelfden dag bleef hij thuis, ook de eerste dagen daarna, maar toen ging de deugniet uit „om een patroon te zoeken". Hij wilde graag weer aan 't werk. Wel had zijn vader reeds een patroon voor hem govonden, maar Johan vond die omgeving minder geschikt voor hem. Kortom, hij ging er zelf op uit en hij bleef uit, den geheelen dag en nacht en den volgenden dag er nog bij, om 's avonds na 12 uur dronken en wel thuis te komen!

En hiermede was voor de ouders aan alle hoop op verandering ten goede de bodem ingeslagen; hij was en bleef een vrome huichelaar, voor zijne ouders eene bron van zorg en verdriet!

XXX.

Een oogappel Gods!

Wij brengen nog een bezoek; bij een anderen „vrome". Hij is zeeman van beroep. Een van die zeelui, voor wie het woord vrees of gevaar niet bestaat; die zegt: als onze lieve Heer wind geeft, geef ik zeilen; die in een klomp naar Engeland zeilt; een zeeman, die het eene jaar op een Hollandsch schip vaart en het andere jaar op een Engelsch vaartuig, om dan het volgende weer zeeman in ruste te wezen en zijn geluk aan den wal te beproeven.

Deze „vrome" broeder is van alle markten thuis.

Na reeds heel wat doorgemaakt te hebben, kwam hij eindelijk in de strafgevangenis terecht.

Veel had ik over hem hooren spreken, maar nooit had ik iets goeds van hem gehoord. Van zijne vroom-

Sluiten