Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zooveel mogelijk goed te maken, wat door u verkeerd is gedaan, toon het dan liever in uw handel en wandel en dan zullen anderen wel zien wat uwe bedoelingen zijn.

Zoo deed hij ditmaal.

Hij was stil onder de koelheid van zijn vader; die deed hem bepaald pijn; temeer waar al zijne pogingen om met vader te spreken, onverbiddelijk afstuiten op een ja of neen, zonder meer.

's Zondags-ochtends kleedden vader en moeder zich om als gewoonlijk ter kerk te gaan. En ook de zoon, zonder iets te zeggen, kleedde zich daarvoor en ging er in z'n eentje heen; en niettegenstaande hij in die groote dorpskerk zoo verscholen mogelijk had plaats genomen, was hij natuurlijk toch door de kerkgangers opgemerkt; ook door vader en moeder, maar zij bleven voorshands, teruggetrokken.

Naar de middagkerk ging hij niet. Maar 's avonds was hij met een kennis naar de Jongelings-Vereeniging gegaan, en kwam tijdig thuis.

Dat waren heel wat vraagteekens voor die zwaar beproefde ouders. Er ging heel wat om in die beide harten. Zij kwamen niet uitgepraat over hetgeen zij in hun kind ontdekten. Zou God hun gebed verhooren? Zou Hij een wonder doen?

Korten tijd daarna vroeg en kreeg hij werk op de werf. De baas had hem niet aangenomen, omdat hij behoefte had aan personeel, maar alleen uit achting voor zijne ouders.

En nu deed hij inderdaad zijn best. Het hinderde hem niet, dat hij maar gewoon sjouwerswerk verrichtte. Dit duurde echter niet zoo heel lang. Hij ging met een schipper varen, en kreeg kennis aan een der dochteren van het dorp, die het durfde wagen met hem een huwelijk aan te gaan. Even voor het trouwen, dat was ruim twee jaar na zijn ontslag, lureeg hij van zijn vader een mooie tjalk, waardoor hij in staat was, zijn eigen brood te verdienen.

Het bleef nog een flnantiëel waagstukje voor den

Sluiten