Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar vertelt hem de bewaarder, dat hij niets mag beschadigen, niet op den muur mag krassen of in zyn Bijbel of boeken schrijven, en wijst hem op het reglement, dat ter zijde van de deur tegen den wand hangt, en hij nauwkeurig heeft te lezen en na te komen. Daarna verlaat hem de bewaarder, doorgaans met een bemoedigend woord, en voor de eerste maal gaat het Slot aan de buitenzijde der deur voor hem over, en nu staat hij in zijne eenzaamheid, overgegeven aan al zijne oogenblikkelijke indrukken en gedachten. Meestal is hij dan als versuft en wezenloos, hij tuurt onophoudelijk op de deur, hij loopt gedachtenloos op en neer, tot hij zich straks op zijne kruk laat vallen om uit te barsten in droefheid, of, wat ook gebeurt, in eene woeste bui van razen en tieren. Er zijn er natuurlijk ook, die kalm blijven of trachten te blijven. In 't bijzonder zijn zij het meest onder den indruk, die thuis vrouw en kinderen onverzorgd moesten achterlaten.

Ik kan mij voorstellen, dat zulk eene entrée verschrikkelijk is. Men is geheel aan zichzelf overgelaten, en dan de gedachte: ik moet hier zoovele tien- of honderdtallen dagen doorbrengen, zonder eenige kans die straf te ontkomen.

Van lieverlede begint de man echter te kalmeeren. Hü gaat eens nauwkeuriger rond zien en met het oog de lengte, breedte en hoogte van zijne cel meten. Dat valt nog al mede, die is 4 X 21/, X 3 meter. Rechts, tegen den muur hangt zijne krib met stroozak en daarbovenop, aan het hoofdeinde, liggen zijne dekens, op militaire wijze opgevouwen, en zijne kussens; aan dezelfde zijde in den hoek heeft hjj een hoekplankje, waarop zijn Bijbel, Psalm- en Gezangboek, een Onthouders-almanak, een boekje over Alcohol, zijn werkboekje en een leesboek; voorts zeep- en zoutbakje, houten lepel, stofkam, blikken drinkkroes en blikken bakje om zich te wasschen. Daaronder staat eene Keulsche kan, gevuld met drink- en waschwater en

Sluiten