Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

offerde zich aan God op voor Zijn Kerk en voor de zondaars. Den 12» Juni ontving zij! de laa

H. Sacramenten, daar de krachten zichtbaa. verminderden. Bij de ondraaglijke pijnen welke zij leed, herhaalde zij dikwijls «Mijn God, mijn God» Mme Leopoldine de Robiano, haar gezellin tot he laatste «ogenblik, vulde dezen kreet aan tot een

vertrouwvol gebed.

In de zieke-cel, grenzend aan de kerk, konden de godsdienst-oefeningen zonder moeite gevoig worden. Als men de zieke toefluisterde, dat er gebeld werd voor de Consecratie, «Domme non sum dignus» of den zegen met het Allerheiligste ging heel haar verlangen naar den Goddel ijkenGas^ die haar wachtte voor Zijn eeuwig feest maar dien zij in het aardsche ballingsoord, wegens haar ziektetoestand, niet meer kon welkom heeten.

Den i5en Juni bleek de dood met rasse schreden

te naderen.

Toen men de stervende toesprak me _ een , God, Uw wil geschiede », voegde zij er me b j uitgestorven stem aan toe: «niet de mijne». He was haar laatste woord, een synoniem van haar levensdevies: « Tout pour Vous plaire, o Dieu, rien pour me satisfaire ». (1)

( ,) « Alles om U te bchagc», o mijn God, ricts cru n.ijzel te voldoen ».

Sluiten