is toegevoegd aan uw favorieten.

Drieërlei grootheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

maar voorwaar ook niet met ledige handen terugkeert van het slagveld en vau het vorstelijk hof, uit de feesten balzaal, uit kantoor- en beursleven, en waarlyk ook niet uit de kerk, en waarlijk zelfs niet uit het gasthuis, waaide pleegzuster het werk der liefde volbrengt. Want dit laagste gebied is zóó tuk op annexatie, dat het, wat het maar kan, uit de hoogere orden naar zich toesleept en bedacht is op het uitdeelen van medailles, niet alleen aan geleerden, die diepzinnige prijsvragen beantwoorden, maar ook op het uitdeelen van huldeblijken voor zedelijke voortreffelijkheid, voor daden der liefde, als voor redding van drenkelingen, en voor langdurig en getrouw dienstbetoon.

Zijn er dan eigenlijk wel grenzen, en is heel de voorstelling van Pascal eigenlijk wel meer dan fictie? Zeker zijn zij er, maar grenzen zijn geene hooge, onoverklimbare muren; men kan over de grenzen gaan, maar ulzoo wischt men ze niet uit; en dat dit overgaan voor de drie orden van Pascal niet alles generaliseert, maar dat er scheiding blijft, en soms zeer duidelijk zichtbaar, ziet het in de vele meest beroemde kunstenaars en geleerden, die arm en onberoemd sterven; ook wordt er immers niet gedacht aan hulde- of eereblijk voor de in de hoogste orde, die der liefde, uitmuntende vrouw, die haar zieken en knorrigen man met eindeloos geduld oppast. Pascal heeft althans juist gezien, toen hij van eene tweede orde, die der geesten sprak en van „den oneindigen afstand tusschen de lichamen en de geesten " Hij bren gt ons van stoffelijk op bovenzinnelijk gebied, waar wordt gedacht en gevoeld, waar niet de stof maar de gedachte werkt en heerscht. Wordt op dit gebied het zinnelijke en zichtbare versmaad? Geenszins; maar in gebruik genomen, om de gedachten die er in schuilen, er aan te ontlokken, ze met elkander te vergelijken , en ze,