is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Calvijn tot Rousseau

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe teekent zich dan dit dogma, met de werkelijkheid die daarachter ligt, in den verderen gang der historie?

Uitverkiezing is tot iets. Waartoe? Tot de zaligheid dóór een bepaalden dienst in het koninkrijk Gods. (25) Het einddoel van alle verkiezing, hare zegepraal staat aangeduid in het woord der Apokalypse: „des Heeren dienstknechten zullen Hem dienen, en zullen zijn aangezicht zien en zijn Naam zal op hun voorhoofden zijn." Gelijk onze aarde door God is uitverkoren om het dynamisch middelpunt des heelals te zijn (26) en wederom de Mensch om aan het hoofd aller aardsche schepselen te staan, zoo is ook i n de menschheid een bepaalde verkiezing. Want het vast kenmerk van al wat God doet, is wasdom van een middelpunt uit naar den omtrek: en uitverkiezing is het stellen van zulk een middelpunt van zegen opdat het „tot een zegen zij", zich straalsgewijze uitbreide. In deze wereld waar om der zonden wille de dood heerscht, moet ook de geschiedenis den gang der plant volgen: een zaad als middelpunt wordt een plant, maar die plant verliest weldra takken en gebladerte, de kale stam blijft over en schiet nieuwe loten. Zoo trekt het leven zich tot het middelpunt terug, het leven in den omtrek versterft, maar het middelpunt doet nieuw leven uitstroomen. Adam breidt zich uit, maar de Kaïnieten vallen af. Seth en zijn linie zijn uitverkoren. Daarna valt het geheele in goddeloosheid gezonken menschdom in de wateren van den zondvloed, en het uitverkoren middelpunt Noach breidt zich op nieuw uit. De menschheid valt dan weder af, en Abraham wordt als nieuw middelpunt uitverkoren. In zijn zaad, het volk Israël, wordt één stam, één familie, één Man, de Israël, de Messias, uitverkoren, en allen