is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Calvijn tot Rousseau

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schuldiging tot ons komt, hooren naar het Hallelujah tier groote Gemeente die met onze belijdenis de wereld dóór gaat, en hebben het glimlachend voor deze objectiviteit wel over, een korten aardschen levenstijd subjectivisten te heetcn.

God openbaart en geeft de waarheid. Dat wil zeggen, zij overwint door zichzelve. Was dit niet zoo, overwon de waarheid niet door zichzelve, dan ware er in 't geheel geen laatste hoogste overwinning. Is de Heilige Geest zelf, in ons getuigende met onzen geest dat wij kinderen Gods zijn, niet de hoogste rechtbank, dan zinkt de beteekenis van elke lagere in het niet.

Wij meenen, in het bovenstaande de ontwikkeling te hebbben aangegeven die Calvijn's leer der verkiezing doorgaan moet, om niet Rousseau, d. w. z. de reactie der strakke, onware, revolutionaire natuurlijkheid, tegen zich in 't leven te roepen. En wel daarom, omdat naar die ontwikkeling het waarachtig natuurlijk leven bij den belijder hersteld, en dus het „retournons a la nature!" voorkomen wordt. Maken we er dan aanspraak op, voor altoos den juisten voortgang te hebben aangewezen? Wat waarborgt ons dat ook onze voorstelling niet een reeds verouderde meening zij ?

Die waarborg ligt niet in onze formuleering, maar in het beginsel der kritiek op hetwelk wij wezen. Dit beginsel is geen ander, dan steeds tot den levenden persoon van Jezus Christus, gelijk hij ons in de evangelieverhalen voor oogen staat, terug te gaan. Hij is de Uitverkorene: zijnen beelde gelijkvormig tezijn, daartoe zijn wij verordineerd, daarop worden wij voor leven en leer eeniglijk en gestadig op nieuw gewezen. Zoo kunnen we niet dwalen.