is toegevoegd aan uw favorieten.

"De mensch van Gods geslachte"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verkeert de twijfelaar in een staat van duizeling. Is er wel grooter tegenspraak: verwerping ter eener, en begeerte naar oplossing ter andere zijde ? Men vraagt ontraadseling, terwijl men zijn eigene, afwisselend verwarde denkwijze niet weet te ontraadselen, wat is dat! Het is de stem der rede, die zich in die twijfeling mengt. Het is dat innerlijk gevoel van een Godsbestaan, dat wel tot zwijgen gebragt, maar nimmer te niet gedaan kan worden. Er leeft een geweten, eene meer of minder krachtig (luisterende stem in s menschen binnenste, die van een oneindigen geest spreekt; eene stem die zegt, de eeuwigheid zal het openbaren: en die stem is de nimmer te vernietigen getuige in den mensch, dat de mensch van Gods geslacht is. En nu nog eens: Dit is geen vrucht van vernuft, van tantasie. of van scherpzinnig onderzoek, waarmede de menschelijke waarde staat of valt, neen. het is het ons aangeboren waarmerk van het bestaan eener Godheid. Het is een den mensch in 't bijzonder eigen natuurtrek van hoogere orde, zonder welken hij zou ophouden mensch te zijn. De omringende schepping leert, de sterrenhemel predikt ons de Almagt, het bestaan eener hoogere orde, eischende het geloof; doch verder dan geloof brengt het den mensch niet. Ook de Engelen moeten daarmede zich vergenoegen. De Almagt , den Oneindige te kennen, is voor geen stoffelijk wezen, is alleen voor den onsterfelijken, geestelijken mensch mogelijk; maar desniettemin is den stoffelijken, steifelijken mensch het vermogen geschonken om door waarneming, door oordeel, door besluiten tot het be-