Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afgevaardigd uit zeven gereformeerde landen en koninkrijken, behalve die van verscheidene provinciën van de Nederlanden. Welnu, wij zeggen dat ze allen voorstanders waren van dat bijzonder geloof, vertrouwen of deze toeëigenende zekerheid des geloofs, waarvan gesproken wordt in de veroordeelde zinsneden van hec „Merg'", waarover deze vraag gerezen is.

Behalve het gevoelen van de verschillende afgevaardigden met betrekking tot de goedkeuring van de Vijf Artikelen (tegen de Remonstranten) heeft de Dordtse Synode zich duidelijk uitgesproken, zowel in haar uiteindelijke beslissingen met betrekking tot deze 5 artikelen, als in haar plechtige en breedvoerige goedkeuring van de Heidelbergse Catechismus, als in alles overeenkomende met Gods Woord, en niets bevattende dat verandering of aanvulling zou behoeven. En deze Catechismus, welke klaar en duidelijk is in het stuk van de zekerheid des geloofs, is door vele grote godgeleerden verklaard, door bijna alle gereformeerde kerken als het uitstekendste korte berip van de rechtzinnige Christelijke leer aanvaard. En in het bijzonder is hij aanvaard door de Kerk van Schotland, gelijk Mr Robert Wodrow vermeld heeft in de opdracht van zijn geschiedenis aan de tegenwoordige koning George.

En nadien zijn wij met heel de kerk en natie, uit kracht van het plechtige, met de eed Gods bevestigde verbintenis in ons Nationaal Verbond, voor altijd verplicht, om te verfoeien en te verafschuwen het pauselijk „algemeen en twijfelend geloof met al de dwalende besluiten van Trente" waaronder (in tegenstelling tot het bijzonder geloofsvertrouwen, dat in die besluiten is veroordeeld) ook deze dwaling is bevestigd. En dit wordt nu door zogenaamde Protestanten in twijfel getrokken, hoofdzakelijk doordat ze loochenen en bestrijden het vertrouwen en de zekerheid des geloofs met toepassing op onszelf, en omdat zij zich daar tegen kanten.

Door deze Trentse stellingen nu te loochenen hebben onze voorvaderen ongetwijfeld de nadruk er op gelegd.

Sluiten