Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het lees- of voordrachtdrama, waarvan wij in de tragedie's van Seneca eenige voorbeelden bezitten.

Den laatsten tijd vindt de rhetor Seneca ook als dichter wat meer waardeering; zijn stukken bevatten inderdaad, naast vèel valsch pathos en holle rhetorische phrasen, enkele stukken, die fijn gevoel, psychologisch inzicht en meesterschap over de taal verraden. In elk geval moet hij hier genoemd worden om zijn beteekenis voor het Renaissance-drama.

Hierover en over de nieuwere tijd ten slotte een kort overzicht.

„De oude frazen van den nacht of den doodslaap der middeleeuwen hebben afgedaan", zegt prof. Prinsen in zijn recensie van dr. Hoogewerff's pas verschenen werk over de Italiaansche renaissance. Deze uitspraak geldt voor de beeldende kunsten en een groot deel der litteratuur, maar voor het drama zijn inderdaad de middeleeuwen een meer dan duizendjarige slaap, en het ontwaken toont geen vooruitgang. De herleving begint in het begin van de 14de eeuw

in Italië met opvoeringen van Seneca

in het Latijn.

Ook origineele stukken ontstonden deels in het Latijn, deels in het Italiaansch, maar het bleef voorloopig bij een navolgen van Seneca, in stijl en in onderwerp. Slechts in Spanje is een oorspronkelijke richting waar te nemen, die in de middeleeuwsche romantiek materiaal zocht. Deze twee richtingen zijn de basis van het moderne drama tot pl-m. 1830.

Sluiten