Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekomen, en had men kunnen verwachten clat straks, wanneer Ongeloof en Revolutie zich in hun consekwente prineipen mochten openbaren, aanzienlijken en geringen, rijken en armen als broeders zich naast elkander zouden scharen om den geest uit den afgrond te weerstaan.

Hierin is Dr. Kuyper zeker niet in alle opzichten geslaagd. Wel heeft zich onder den invloed van zijn woord een talrijke schare van werklieden onder de banier van Patrimonium verzameld, die nu de principieele bestrijders van het socialisme blijken te zijn. Wel is er in christelijke kringen metterdaad eenige sprake van toenadering tusschen «de standen». Doch zijn pleiten voor een christelijke democratie gaf maar al te dikwerf aanleiding tot misvatting. Yelen verstonden hem niet, of wilden hem niet verstaan.

En ongeveer twintig jaar nadat het bovenstaande door het Noord- Hollandsch blad geschreven was, meenden eenige mannen van naam zich van den leider der anti-revolutionaire partij te moeten afwenden. De aanleiding daartoe werd gevonden in Dr. Kuypers ingenomenheid met de poging van Minister Tak van Poortvliet om het kiesrechtvraagstuk, binnen de perken deiGrondwet, tot een finale oplossing te brengen. Het bleek echter al spoedig, dat er nog wel iets meer achter zat. Ten slotte kwamen Mr. De Savornin Lohman en eenige zijner politieke vrienden met allerlei andere grieven, zoodat de grief ten opzichte van de kieswet-Tak vrijwel op den achtergrond trad. Dr. Kuyper was «te rood», te democratisch; ook de programs van actie, waarmede de anti-revolutionaire partij bij iedere verkiezing verscheen, konden niet de sympathie van die heeren verwerven.

Dit alles mocht op zich zelf geen verwondering wekken. Immers het kan slechts bevorderlijk zijn aan de innerlijke kracht van een partij, wanneer niet afbrekend, maar opbouwend wrijving van gedachten tusschen de vooruitstrevenden en de meer behoudenden van dezelfde partij plaats heeft. De vooruitstrevenden gaan wel eens te ver, de behoudenden daarentegen kunnen wel eens te veel aan het oude hechten. In één partij vereenigd, zoo ze het eens zijn over de hoofdbeginselen, kan de

Sluiten