Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de wijze, waarop hij strijd voerde. De Tijd van 31 Maart 1897 constateerde, dat hij het peil der discussie heeft verhoogd en den toon van het politieke en religieuse debat in de dagbladpers van alle partijen heeft verbeterd. De Residentiebode (31 Maart 1897) getuigde van hem, dat Dr. Kuyper «een der figuren is, van welke als 't ware betoovering schijnt uit te gaan». En «telkens valt dit verschijnsel waar te nemen. Of hij het woord voert in 'slands vergaderzaal; of hij aan de geopende groeve staat; of hij op een Deputaten-vergadering, het debat de vrije ontwikkeling gunnende, dit de gewenschte richting weet te doen volgen, zonder zelfs den schijn aan te nemen daarheen te sturen ... om het even, altijd blijft Dr. Kuyper zich gelijk: het genie, waarvan de betooverende kracht uitgaat.» En het Utrechtsch Dagblad schreef l April 1897: «Wat puntige stijl, wat levendigheid van voorstelling; wat meesterschap over de taal; hoe weet hij de Bijbelschgezinde spreekwijze zijner volgelingen met talent aan te wenden; hoe de beteekenisvolle gezegden, die in den volksmond leven, te zetten in een lijst, die ze doet schitteren in al hun glans; welke buitengewone gave bezit hij om de diepzinnigste vragen den eenvoudigen klaar te maken; de meest alledaagsche onderwerpen te entameeren, zonder tot platheid af te dalen.»

In dien toon brachten schier alle organen der pers, van welke politieke richting ook, oprecht hulde aan den journalist, die op 1 April 1897 een kwart eeuw achtereen doorgaans het meest sprekend bewijs had geleverd, dat strijd, voortdurend warme strijd mogelijk is zonder te vervallen in persoonlijkheden, in kwetsende en beleedigende uitdrukkingen tegen andersdenkenden. Het spreekt van zelf, dat die waardeering niet altijd bij zijn wederpartijders gevonden werd. Dit kon ook wel niet. «Een beroerder van ideeën» als hij was, moest van zelf antipathie opwekken — ondanks den vorm waarin hij eigen beginselen bepleitte en die van anderen bestreed, waaraan een man als Buys herhaaldelijk hulde bracht. Dat kon wel niet anders in een tijd, toen zij, die met hem in hoofdzaak dezelfde belijdenis voorstonden doch te weinig Groen hadden verstaan, voor het

Sluiten