Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

fulmen theologus wordt, behoort zeker niet tot de brekebeenen. Ik stem gaarne toe, dat wij voor onze wetenschap aan bliksem-licht alleen niet genoeg hebben. Maar met lamplicht alleen komen wij toch ook niet veel verder.

In het bezit van persoonlijk geloofsleven schuilt voorts het geheim van de concentratie, die wij voor de beoefening der theologische wetenschap in onze dagen zoo hoog noodig hebben. Elke nieuwe gelegenheid tot vermeerdering van onze kennis willen wij met ongehuichelde vreugde begroeten. Maar die gelegenheden kunnen zich toch ook wel zóó vermenigvuldigen, dat wij er verlegen mee worden. De reusachtige opeenstapeling van gegevens, waarmee op het terrein onzer wetenschap rekening dient gehouden te worden, heeft althans deze bedenkelijke zijde, dat de arbeider op dat terrein te eer het slachtoffer wordt van chaotische verwarring, zich overhaast om toch maar geen enkele bijzonderheid over te slaan, door het onderzoek van al die bijzonderheden den zin voor het algemeene afstompt, en ten slotte zeer onwetenschappelijk verdrinkt in een zee van détails, de een al interessanter dan de ander. In Duitschland schijnt het reeds bijna stilzwijgende afspraak te zijn, dat bij het onderzoek naar de kennis der philosophie de candidaten enkel gevraagd worden naar de geschiedenis der wijsbegeerte, niet naar de wijsbegeerte zelf. Wij hebben een vast uitgangspunt noodig om niet door al dat historizeerende en kritizeerende klein-gedoe overwoekerd te worden, macht om weerstand te bieden aan de centrifugale invloeden die ons afleiden van datgene waarop het aankomt in de eerste plaats. Het schijnt mij toe, dat wij dit uitgangspunt en deze macht nergens beter kunnen vinden dan in eigen persoonlijkheid. Ik wensch de beteekenis van die détails natuurlijk niet te verkleinen. Ik bedoel veeleer die détails tot hun volle recht te laten komen „

Sluiten